vanitas vanitatum dixit Ecclesiastes vanitas vanitatum omnia vanitas
quid est quod fuit ipsum quod futurum est quid est quod factum est ipsum quod fiendum est
vidi quae fiunt cuncta sub sole et ecce universa vanitas et adflictio spiritus
dixi ego in corde meo vadam et affluam deliciis et fruar bonis et vidi quod hoc quoque esset vanitas
cumque me convertissem ad universa opera quae fecerant manus meae et ad labores in quibus frustra sudaveram vidi in omnibus vanitatem et adflictionem animi et nihil permanere sub sole
et idcirco taeduit me vitae meae videntem mala esse universa sub sole et cuncta vanitatem atque adflictionem spiritus
omnia tempus habent et suis spatiis transeunt universa sub caelo
tempus flendi et tempus ridendi tempus plangendi et tempus saltandi
cuncta fecit bona in tempore suo et mundum tradidit disputationi eorum ut non inveniat homo opus quod operatus est Deus ab initio usque ad finem
et cognovi quod non esset melius nisi laetari et facere bene in vita sua
melior est pugillus cum requie quam plena utraque manus cum labore et adflictione animi
melius ergo est duos simul esse quam unum habent enim emolumentum societatis suae
multoque melius est non vovere quam post votum promissa non conplere
ubi multae sunt opes multi et qui comedant eas et quid prodest possessori nisi quod cernit divitias oculis suis
est et aliud malum quod vidi sub sole et quidem frequens apud homines
quid necesse est homini maiora se quaerere cum ignoret quid conducat sibi in vita sua numero dierum peregrinationis suae et tempore quo velut umbra praeterit aut quis ei poterit indicare quid post eum futurum sub sole sit
melius est nomen bonum quam unguenta pretiosa et dies mortis die nativitatis
melius est ire ad domum luctus quam ad domum convivii in illa enim finis cunctorum admonetur hominum et vivens cogitat quid futurum sit
ne velox sis ad irascendum quia ira in sinu stulti requiescit
sicut enim protegit sapientia sic protegit pecunia hoc autem plus habet eruditio et sapientia quod vitam tribuunt possessori suo
noli esse iustus multum neque plus sapias quam necesse est ne obstupescas
non est enim homo iustus in terra qui faciat bonum et non peccet
non est in hominis dicione prohibere spiritum nec habet potestatem in die mortis nec sinitur quiescere ingruente bello neque salvabit impietas impium
laudavi igitur laetitiam quod non esset homini bonum sub sole nisi quod comederet et biberet atque gauderet et hoc solum secum auferret de labore suo in diebus vitae quos dedit ei Deus sub sole
viventes enim sciunt se esse morituros mortui vero nihil noverunt amplius nec habent ultra mercedem quia oblivioni tradita est memoria eorum
vade ergo et comede in laetitia panem tuum et bibe cum gaudio vinum tuum quia Deo placent opera tua
quodcumque potest manus tua facere instanter operare quia nec opus nec ratio nec scientia nec sapientia erunt apud inferos quo tu properas
in risu faciunt panem ac vinum ut epulentur viventes et pecuniae oboedient omnia
mitte panem tuum super transeuntes aquas quia post multa tempora invenies illum
quomodo ignoras quae sit via spiritus et qua ratione conpingantur ossa in ventre praegnatis sic nescis opera Dei qui fabricator est omnium
mane semina sementem tuam et vespere ne cesset manus tua quia nescis quid magis oriatur hoc an illud et si utrumque simul melius erit
laetare ergo iuvenis in adulescentia tua et in bono sit cor tuum in diebus iuventutis tuae et ambula in viis cordis tui et in intuitu oculorum tuorum et scito quod pro omnibus his adducet te Deus in iudicium
memento creatoris tui in diebus iuventutis tuae antequam veniat tempus adflictionis et adpropinquent anni de quibus dicas non mihi placent
et revertatur pulvis in terram suam unde erat et spiritus redeat ad Deum qui dedit illum
finem loquendi omnes pariter audiamus Deum time et mandata eius observa hoc est enim omnis homo
et cuncta quae fiunt adducet Deus in iudicium pro omni errato sive bonum sive malum sit
quid habet amplius homo de universo labore suo quod laborat sub sole
cunctae res difficiles non potest eas homo explicare sermone non saturatur oculus visu nec auris impletur auditu
dedique cor meum ut scirem prudentiam atque doctrinam erroresque et stultitiam et agnovi quod in his quoque esset labor et adflictio spiritus
et omnia quae desideraverunt oculi mei non negavi eis nec prohibui cor quin omni voluptate frueretur et oblectaret se in his quae paraveram et hanc ratus sum partem meam si uterer labore meo
cuncti dies eius doloribus et aerumnis pleni sunt nec per noctem mente requiescit et haec non vanitas est
tempus nascendi et tempus moriendi tempus plantandi et tempus evellendi quod plantatum est
tempus spargendi lapides et tempus colligendi tempus amplexandi et tempus longe fieri a conplexibus
vidi adflictionem quam dedit Deus filiis hominum ut distendantur in ea
omnis enim homo qui comedit et bibit et videt bonum de labore suo hoc donum Dei est
rursum contemplatus omnes labores hominum et industrias animadverti patere invidiae proximi et in hoc ergo vanitas et cura superflua est
et si quispiam praevaluerit contra unum duo resistent ei funiculus triplex difficile rumpitur
ne temere quid loquaris neque cor tuum sit velox ad proferendum sermonem coram Deo Deus enim in caelo et tu super terram idcirco sint pauci sermones tui
et insuper universae terrae rex imperat servienti
vir cui dedit Deus divitias et substantiam et honorem et nihil deest animae eius ex omnibus quae desiderat nec tribuit ei potestatem Deus ut comedat ex eo sed homo extraneus vorabit illud hoc vanitas et magna miseria est
omnis labor hominis in ore eius sed anima illius non impletur
melius est a sapiente corripi quam stultorum adulatione decipi
melior est finis orationis quam principium melior est patiens arrogante
ne dicas quid putas causae est quod priora tempora meliora fuere quam nunc sunt stulta est enim huiuscemodi interrogatio
bonum est te sustentare iustum sed et ab illo ne subtrahas manum tuam quia qui Deum timet nihil neglegit
lustravi universa animo meo ut scirem et considerarem et quaererem sapientiam et rationem et ut cognoscerem impietatem stulti et errorem inprudentium
sapientia hominis lucet in vultu eius et potentissimus faciem illius commutavit
etenim quia non profertur cito contra malos sententia absque ullo timore filii hominum perpetrant mala
sed omnia in futuro servantur incerta eo quod universa aeque eveniant iusto et impio bono et malo mundo et inmundo immolanti victimas et sacrificia contemnenti sicut bonus sic et peccator ut periurus ita et ille qui verum deierat
amor quoque et odium et invidia simul perierunt nec habent partem in hoc saeculo et in opere quod sub sole geritur
verti me alio vidique sub sole nec velocium esse cursum nec fortium bellum nec sapientium panem nec doctorum divitias nec artificum gratiam sed tempus casumque in omnibus
cor sapientis in dextera eius et cor stulti in sinistra illius
qui fodit foveam incidet in eam et qui dissipat sepem mordebit eum coluber
da partem septem necnon et octo quia ignoras quid futurum sit mali super terram
qui observat ventum non seminat et qui considerat nubes numquam metet
si annis multis vixerit homo et in omnibus his laetatus fuerit meminisse debet tenebrosi temporis et dierum multorum qui cum venerint vanitatis arguentur praeterita
aufer iram a corde tuo et amove malitiam a carne tua adulescentia enim et voluptas vana sunt
antequam tenebrescat sol et lumen et luna et stellae et revertantur nubes post pluviam
vanitas vanitatum dixit Ecclesiastes omnia vanitas
et proposui in animo meo quaerere et investigare sapienter de omnibus quae fiunt sub sole hanc occupationem pessimam dedit Deus filiis hominum ut occuparentur in ea
sapientis oculi in capite eius stultus in tenebris ambulat et didici quod unus utriusque esset interitus
homini bono in conspectu suo dedit Deus sapientiam et scientiam et laetitiam peccatori autem dedit adflictionem et curam superfluam ut addat et congreget et tradat ei qui placuit Deo sed et hoc vanitas et cassa sollicitudo mentis
didici quod omnia opera quae fecit Deus perseverent in perpetuum non possumus eis quicquam addere nec auferre quae fecit Deus ut timeatur
stultus conplicat manus suas et comedit carnes suas dicens
si quid vovisti Deo ne moreris reddere displicet enim ei infidelis et stulta promissio sed quodcumque voveris redde
verba sunt plurima multa in disputando habentia vanitatem
in die bona fruere bonis et malam diem praecave sicut enim hanc sic et illam fecit Deus ut non inveniat homo contra eum iustas querimonias
attamen ex eo quod peccator centies facit malum et per patientiam sustentatur ego cognovi quod erit bonum timentibus Deum qui verentur faciem eius
verba sapientium audiuntur in silentio plus quam clamor principis inter stultos
labor stultorum adfliget eos qui nesciunt in urbem pergere
antequam rumpatur funis argenteus et recurrat vitta aurea et conteratur hydria super fontem et confringatur rota super cisternam
generatio praeterit et generatio advenit terra vero in aeternum stat
perversi difficile corriguntur et stultorum infinitus est numerus
nonne melius est comedere et bibere et ostendere animae suae bona de laboribus suis et hoc de manu Dei est
vidi sub sole in loco iudicii impietatem et in loco iustitiae iniquitatem
si videris calumnias egenorum et violenta iudicia et subverti iustitiam in provincia non mireris super hoc negotio quia excelso alius excelsior est et super hos quoque eminentiores sunt alii
utilior est sapientia cum divitiis et magis prodest videntibus solem
et adposui cor meum ut scirem sapientiam et intellegerem distentionem quae versatur in terra est homo qui diebus ac noctibus somnum oculis non capit
hanc quoque vidi sub sole sapientiam et probavi maximam
si spiritus potestatem habentis ascenderit super te locum tuum ne dimiseris quia curatio cessare faciet peccata maxima
quando commovebuntur custodes domus et nutabuntur viri fortissimi et otiosae erunt molentes inminuto numero et tenebrescent videntes per foramina
excelsa quoque timebunt et formidabunt in via florebit amigdalum inpinguabitur lucusta et dissipabitur capparis quoniam ibit homo in domum aeternitatis suae et circumibunt in platea plangentes
omnia flumina intrant mare et mare non redundat ad locum unde exeunt flumina revertuntur ut iterum fluant
dixi in corde meo de filiis hominum ut probaret eos Deus et ostenderet similes esse bestiis
verti me ad alia et vidi calumnias quae sub sole geruntur et lacrimas innocentum et consolatorem neminem nec posse resistere eorum violentiae cunctorum auxilio destitutos
et omni homini cui dedit Deus divitias atque substantiam potestatemque ei tribuit ut comedat ex eis et fruatur parte sua et laetetur de labore suo hoc est donum Dei
melior est ira risu quia per tristitiam vultus corrigitur animus delinquentis
hoc est pessimum inter omnia quae sub sole fiunt quia eadem cunctis eveniunt unde et corda filiorum hominum implentur malitia et contemptu in vita sua et post haec ad inferos deducentur
verba oris sapientis gratia et labia insipientis praecipitabunt eum
si repletae fuerint nubes imbrem super terram effundent si ceciderit lignum ad austrum aut ad aquilonem in quocumque loco ceciderit ibi erit
et claudent ostia in platea in humilitate vocis molentis et consurgent ad vocem volucris et obsurdescent omnes filiae carminis