Actes des Apôtres - Caput 15

Actes des Apôtres 15.1 et quidam descendentes de Iudaea docebant fratres quia nisi circumcidamini secundum morem Mosi non potestis salvi fieri Actes des Apôtres 15.2 facta ergo seditione non minima Paulo et Barnabae adversum illos statuerunt ut ascenderent Paulus et Barnabas et quidam alii ex illis ad apostolos et presbyteros in Hierusalem super hac quaestione Actes des Apôtres 15.3 illi igitur deducti ab ecclesia pertransiebant Foenicen et Samariam narrantes conversionem gentium et faciebant gaudium magnum omnibus fratribus Actes des Apôtres 15.4 cum autem venissent Hierosolymam suscepti sunt ab ecclesia et ab apostolis et senioribus adnuntiantes quanta Deus fecisset cum illis Actes des Apôtres 15.5 surrexerunt autem quidam de heresi Pharisaeorum qui crediderant dicentes quia oportet circumcidi eos praecipere quoque servare legem Mosi Actes des Apôtres 15.6 conveneruntque apostoli et seniores videre de verbo hoc Actes des Apôtres 15.7 cum autem magna conquisitio fieret surgens Petrus dixit ad eos viri fratres vos scitis quoniam ab antiquis diebus in nobis elegit Deus per os meum audire gentes verbum evangelii et credere Actes des Apôtres 15.8 et qui novit corda Deus testimonium perhibuit dans illis Spiritum Sanctum sicut et nobis Actes des Apôtres 15.9 et nihil discrevit inter nos et illos fide purificans corda eorum Actes des Apôtres 15.10 nunc ergo quid temptatis Deum inponere iugum super cervicem discipulorum quod neque patres nostri neque nos portare potuimus Actes des Apôtres 15.11 sed per gratiam Domini Iesu credimus salvari quemadmodum et illi Actes des Apôtres 15.12 tacuit autem omnis multitudo et audiebant Barnaban et Paulum narrantes quanta fecisset Deus signa et prodigia in gentibus per eos Actes des Apôtres 15.13 et postquam tacuerunt respondit Iacobus dicens viri fratres audite me Actes des Apôtres 15.14 Simeon narravit quemadmodum primum Deus visitavit sumere ex gentibus populum nomini suo Actes des Apôtres 15.15 et huic concordant verba prophetarum sicut scriptum est Actes des Apôtres 15.16 post haec revertar et aedificabo tabernaculum David quod decidit et diruta eius reaedificabo et erigam illud Actes des Apôtres 15.17 ut requirant ceteri hominum Dominum et omnes gentes super quas invocatum est nomen meum dicit Dominus faciens haec Actes des Apôtres 15.18 notum a saeculo est Domino opus suum Actes des Apôtres 15.19 propter quod ego iudico non inquietari eos qui ex gentibus convertuntur ad Deum Actes des Apôtres 15.20 sed scribere ad eos ut abstineant se a contaminationibus simulacrorum et fornicatione et suffocatis et sanguine Actes des Apôtres 15.21 Moses enim a temporibus antiquis habet in singulis civitatibus qui eum praedicent in synagogis ubi per omne sabbatum legitur Actes des Apôtres 15.22 tunc placuit apostolis et senioribus cum omni ecclesia eligere viros ex eis et mittere Antiochiam cum Paulo et Barnaba Iudam qui cognominatur Barsabban et Silam viros primos in fratribus Actes des Apôtres 15.23 scribentes per manus eorum apostoli et seniores fratres his qui sunt Antiochiae et Syriae et Ciliciae fratribus ex gentibus salutem Actes des Apôtres 15.24 quoniam audivimus quia quidam ex nobis exeuntes turbaverunt vos verbis evertentes animas vestras quibus non mandavimus Actes des Apôtres 15.25 placuit nobis collectis in unum eligere viros et mittere ad vos cum carissimis nostris Barnaba et Paulo Actes des Apôtres 15.26 hominibus qui tradiderunt animas suas pro nomine Domini nostri Iesu Christi Actes des Apôtres 15.27 misimus ergo Iudam et Silam qui et ipsi vobis verbis referent eadem Actes des Apôtres 15.28 visum est enim Spiritui Sancto et nobis nihil ultra inponere vobis oneris quam haec necessario Actes des Apôtres 15.29 ut abstineatis vos ab immolatis simulacrorum et sanguine suffocato et fornicatione a quibus custodientes vos bene agetis valete Actes des Apôtres 15.30 illi igitur dimissi descenderunt Antiochiam et congregata multitudine tradiderunt epistulam Actes des Apôtres 15.31 quam cum legissent gavisi sunt super consolatione Actes des Apôtres 15.32 Iudas autem et Silas et ipsi cum essent prophetae verbo plurimo consolati sunt fratres et confirmaverunt Actes des Apôtres 15.33 facto autem ibi tempore dimissi sunt cum pace a fratribus ad eos qui miserant illos Actes des Apôtres 15.34 [] Actes des Apôtres 15.35 Paulus autem et Barnabas demorabantur Antiochiae docentes et evangelizantes cum aliis pluribus verbum Domini Actes des Apôtres 15.36 post aliquot autem dies dixit ad Barnaban Paulus revertentes visitemus fratres per universas civitates in quibus praedicavimus verbum Domini quomodo se habeant Actes des Apôtres 15.37 Barnabas autem volebat secum adsumere et Iohannem qui cognominatur Marcus Actes des Apôtres 15.38 Paulus autem rogabat eum qui discessisset ab eis a Pamphilia et non isset cum eis in opus non debere recipi eum Actes des Apôtres 15.39 facta est autem dissensio ita ut discederent ab invicem et Barnabas adsumpto Marco navigaret Cyprum Actes des Apôtres 15.40 Paulus vero electo Sila profectus est traditus gratiae Domini a fratribus Actes des Apôtres 15.41 perambulabat autem Syriam et Ciliciam confirmans ecclesias

Actes des Apôtres : Caput 15

The Council of Jerusalem: Resolving Conflicts in the Early Church

Chapter 15 of the Acts of the Apostles takes us to the heart of the Council of Jerusalem, a crucial moment in the history of the early church. This text sheds light on how early Christians addressed and resolved the doctrinal conflicts they faced, particularly regarding the circumcision of Gentile converts. This chapter also highlights the importance of freedom in Christ and unity in diversity within the Christian community.

Furthermore, Acts 15 recounts the separation of Paul and Barnabas, a significant event that illustrates the relational challenges even the apostles faced. Through this reflection, we invite you to consider five biblical passages that shed light on the fundamental principles of conflict resolution and doctrine presented in this essential chapter.

1. Galatians 2:1-2

The passage tells us: "After fourteen years, I went up to Jerusalem again, this time with Barnabas, also taking Titus with me. I went there because of a revelation and explained to them the gospel that I preach among the Gentiles. But I did this especially to those who seemed to be the most influential, so as not to present myself, or have presented myself, in vain." This verse describes the same event as the Council of Jerusalem, emphasizing the importance of communication and transparency in conflict resolution.

2. Galatians 5:1

In this verse, we read: "It is for freedom that Christ has set us free. Stand firm, therefore, and do not submit again to the yoke of slavery." This statement resonates with the Council's decision not to impose the law on the Gentiles, thus reminding us that freedom in Christ is fundamental to the Christian life.

3. Amos 9:11-12

The prophet Amos declares: "In that day I will raise up the fallen tent of David. I will repair what is broken, raise up its ruins, and rebuild it as at first, that they may possess the remnant of Edom and all the nations that are called by My name, declares the Lord, who does these things.” This passage, quoted by James in Acts 15:16-18, supports the inclusion of Gentiles in God's plan of salvation, thus illustrating the universal dimension of the gospel.

4. 1 Corinthians 8:1, 4

Paul writes: “As for food sacrificed to idols, we all know. Knowledge brings pride, but love builds up. [...] Therefore, concerning food sacrificed to idols, we know that an idol means nothing in the world and that there is only one God." This passage echoes the Council's decision regarding food sacrificed to idols, emphasizing the importance of love and mutual understanding in community life.

5. Colossians 4:10

Finally, we read: "My fellow prisoner Aristarchus greets you, as does Mark, Barnabas's cousin. You have already received instructions about this; if he comes to visit you, welcome him. » This verse evokes Mark, whose separation from Paul is recounted in Acts 15:37-39, reminding us that even in times of division, acceptance and reconciliation remain essential.

In conclusion, the Council of Jerusalem and the biblical passages surrounding it offer us valuable lessons on conflict resolution and how to live our faith with unity and love, despite our differences. May these reflections nourish our commitment to follow Christ in a spirit of communion and service.