Actes des Apôtres - Caput 13

Actes des Apôtres 13.1 erant autem in ecclesia quae erat Antiochiae prophetae et doctores in quibus Barnabas et Symeon qui vocabatur Niger et Lucius Cyrenensis et Manaen qui erat Herodis tetrarchae conlactaneus et Saulus Actes des Apôtres 13.2 ministrantibus autem illis Domino et ieiunantibus dixit Spiritus Sanctus separate mihi Barnaban et Saulum in opus quod adsumpsi eos Actes des Apôtres 13.3 tunc ieiunantes et orantes inponentesque eis manus dimiserunt illos Actes des Apôtres 13.4 et ipsi quidem missi ab Spiritu Sancto abierunt Seleuciam et inde navigaverunt Cyprum Actes des Apôtres 13.5 et cum venissent Salamina praedicabant verbum Dei in synagogis Iudaeorum habebant autem et Iohannem in ministerio Actes des Apôtres 13.6 et cum perambulassent universam insulam usque Paphum invenerunt quendam virum magum pseudoprophetam Iudaeum cui nomen erat Bariesu Actes des Apôtres 13.7 qui erat cum proconsule Sergio Paulo viro prudente hic accitis Barnaba et Saulo desiderabat audire verbum Dei Actes des Apôtres 13.8 resistebat autem illis Elymas magus sic enim interpretatur nomen eius quaerens avertere proconsulem a fide Actes des Apôtres 13.9 Saulus autem qui et Paulus repletus Spiritu Sancto intuens in eum Actes des Apôtres 13.10 dixit o plene omni dolo et omni fallacia fili diaboli inimice omnis iustitiae non desinis subvertere vias Domini rectas Actes des Apôtres 13.11 et nunc ecce manus Domini super te et eris caecus non videns solem usque ad tempus et confestim cecidit in eum caligo et tenebrae et circumiens quaerebat qui ei manum daret Actes des Apôtres 13.12 tunc proconsul cum vidisset factum credidit admirans super doctrinam Domini Actes des Apôtres 13.13 et cum a Papho navigassent Paulus et qui cum eo venerunt Pergen Pamphiliae Iohannes autem discedens ab eis reversus est Hierosolymam Actes des Apôtres 13.14 illi vero pertranseuntes Pergen venerunt Antiochiam Pisidiae et ingressi synagogam die sabbatorum sederunt Actes des Apôtres 13.15 post lectionem autem legis et prophetarum miserunt principes synagogae ad eos dicentes viri fratres si quis est in vobis sermo exhortationis ad plebem dicite Actes des Apôtres 13.16 surgens autem Paulus et manu silentium indicens ait viri israhelitae et qui timetis Deum audite Actes des Apôtres 13.17 Deus plebis Israhel elegit patres nostros et plebem exaltavit cum essent incolae in terra Aegypti et in brachio excelso eduxit eos ex ea Actes des Apôtres 13.18 et per quadraginta annorum tempus mores eorum sustinuit in deserto Actes des Apôtres 13.19 et destruens gentes septem in terra Chanaan sorte distribuit eis terram eorum Actes des Apôtres 13.20 quasi post quadringentos et quinquaginta annos et post haec dedit iudices usque ad Samuhel prophetam Actes des Apôtres 13.21 et exinde postulaverunt regem et dedit illis Deus Saul filium Cis virum de tribu Beniamin annis quadraginta Actes des Apôtres 13.22 et amoto illo suscitavit illis David regem cui et testimonium perhibens dixit inveni David filium Iesse virum secundum cor meum qui faciet omnes voluntates meas Actes des Apôtres 13.23 huius Deus ex semine secundum promissionem eduxit Israhel salvatorem Iesum Actes des Apôtres 13.24 praedicante Iohanne ante faciem adventus eius baptismum paenitentiae omni populo Israhel Actes des Apôtres 13.25 cum impleret autem Iohannes cursum suum dicebat quem me arbitramini esse non sum ego sed ecce venit post me cuius non sum dignus calciamenta pedum solvere Actes des Apôtres 13.26 viri fratres filii generis Abraham et qui in vobis timent Deum vobis verbum salutis huius missum est Actes des Apôtres 13.27 qui enim habitabant Hierusalem et principes eius hunc ignorantes et voces prophetarum quae per omne sabbatum leguntur iudicantes impleverunt Actes des Apôtres 13.28 et nullam causam mortis invenientes in eum petierunt a Pilato ut interficerent eum Actes des Apôtres 13.29 cumque consummassent omnia quae de eo scripta erant deponentes eum de ligno posuerunt in monumento Actes des Apôtres 13.30 Deus vero suscitavit eum a mortuis qui visus est per dies multos his Actes des Apôtres 13.31 qui simul ascenderant cum eo de Galilaea in Hierusalem qui usque nunc sunt testes eius ad plebem Actes des Apôtres 13.32 et nos vobis adnuntiamus ea quae ad patres nostros repromissio facta est Actes des Apôtres 13.33 quoniam hanc Deus adimplevit filiis nostris resuscitans Iesum sicut et in psalmo secundo scriptum est Filius meus es tu ego hodie genui te Actes des Apôtres 13.34 quod autem suscitaverit eum a mortuis amplius iam non reversurum in corruptionem ita dixit quia dabo vobis sancta David fidelia Actes des Apôtres 13.35 ideoque et alias dicit non dabis Sanctum tuum videre corruptionem Actes des Apôtres 13.36 David enim sua generatione cum administrasset voluntati Dei dormivit et adpositus est ad patres suos et vidit corruptionem Actes des Apôtres 13.37 quem vero Deus suscitavit non vidit corruptionem Actes des Apôtres 13.38 notum igitur sit vobis viri fratres quia per hunc vobis remissio peccatorum adnuntiatur ab omnibus quibus non potuistis in lege Mosi iustificari Actes des Apôtres 13.39 in hoc omnis qui credit iustificatur Actes des Apôtres 13.40 videte ergo ne superveniat quod dictum est in prophetis Actes des Apôtres 13.41 videte contemptores et admiramini et disperdimini quia opus operor ego in diebus vestris opus quod non credetis si quis enarraverit vobis Actes des Apôtres 13.42 exeuntibus autem illis rogabant ut sequenti sabbato loquerentur sibi verba haec Actes des Apôtres 13.43 cumque dimissa esset synagoga secuti sunt multi Iudaeorum et colentium advenarum Paulum et Barnaban qui loquentes suadebant eis ut permanerent in gratia Dei Actes des Apôtres 13.44 sequenti vero sabbato paene universa civitas convenit audire verbum Domini Actes des Apôtres 13.45 videntes autem turbas Iudaei repleti sunt zelo et contradicebant his quae a Paulo dicebantur blasphemantes Actes des Apôtres 13.46 tunc constanter Paulus et Barnabas dixerunt vobis oportebat primum loqui verbum Dei sed quoniam repellitis illud et indignos vos iudicastis aeternae vitae ecce convertimur ad gentes Actes des Apôtres 13.47 sic enim praecepit nobis Dominus posui te in lumen gentibus ut sis in salutem usque ad extremum terrae Actes des Apôtres 13.48 audientes autem gentes gavisae sunt et glorificabant verbum Domini et crediderunt quotquot erant praeordinati ad vitam aeternam Actes des Apôtres 13.49 disseminabatur autem verbum Domini per universam regionem Actes des Apôtres 13.50 Iudaei autem concitaverunt religiosas mulieres et honestas et primos civitatis et excitaverunt persecutionem in Paulum et Barnaban et eiecerunt eos de finibus suis Actes des Apôtres 13.51 at illi excusso pulvere pedum in eos venerunt Iconium Actes des Apôtres 13.52 discipuli quoque replebantur gaudio et Spiritu Sancto

Actes des Apôtres : Caput 13

Paul's First Missionary Journey

Chapter 13 of the Acts of the Apostles marks the beginning of Paul's first missionary journey. In this seminal account, we discover how the Holy Spirit guides the spread of the gospel. This essential text presents the vocation of Barnabas and Saul, as well as their preaching in Cyprus and Antioch in Pisidia.

Paul's Sermon

This chapter contains Paul's first recorded sermon, which highlights the fulfillment of God's promises in Jesus Christ. The themes covered include mission to the Gentiles and the rejection of the Jews, revealing the challenges and triumphs of the nascent Christian faith.

Five Enlightening Bible Passages

We invite you to explore with us five biblical passages that enrich our understanding of the missionary principles of this crucial chapter.

Galatians 1:15-16

“But when God, who separated me from the womb and called me by his grace, wanted to reveal his Son in me so that I would preach him among the Gentiles, I consulted no one. »

This passage illustrates Paul's divine calling, which echoes his mission mentioned in Acts 13:2, emphasizing his commitment to ministry to the Gentiles.

Romans 9:27

"Isaiah cries out concerning Israel: 'Though the number of the children of Israel be as the sand of the sea, only the remnant will be saved.' » »

In his speech at Antioch (Acts 13:41), Paul quotes this verse, thus demonstrating the continuity between the Old Testament and the Gospel message.

Habakkuk 1:5

"Look, you nations, and see! Marvel and be amazed! For in your days I will do something you would not believe, even if someone told you." »

This verse, quoted by Paul in Acts 13:41, applies Old Testament prophecy to the Jews' rejection of the gospel, highlighting the mystery of divine revelation.

Isaiah 49:6

"He said, 'It is too little for you to be my servant to restore the tribes of Jacob and bring back the tribes of Israel whom I have kept. I will also make you a light to the Gentiles, that you may bring my salvation to the ends of the earth.'" » »

Quoted in Acts 13:47, this verse justifies the mission to the Gentiles, affirming that God's work extends beyond the borders of Israel.

Matthew 10:14

"If anyone does not welcome you or listen to your words, shake off the dust from your feet when you leave that house or town. »

This passage reflects the attitude of Paul and Barnabas in Acts 13:51, their commitment to following Jesus' teaching in the face of the hostility they encountered.

By meditating on these passages, we discover the foundations of the Christian mission and the universal call to share the Gospel with all peoples. May these reflections inspire us to be faithful witnesses of the Good News.