Daniel - Caput 6

Daniel 6.1 Et Darius Medus successit in regnum, annos natus sexaginta duos. Daniel 6.2 Placuit Dario, et constituit super regnum satrapas centum et viginti, ut essent in toto regno suo. Daniel 6.3 Et super eos principes tres, ex quibus Daniel unus erat, ut satrapae illis redderent rationem, et rex non sustineret molestiam. Daniel 6.4 Igitur Daniel superabat omnes principes et satrapas, quia spiritus Dei amplior erat in illo. Daniel 6.5 Porro rex cogitabat constituere eum super omne regnum; unde principes et satrapae quaerebant occasionem ut invenirent Danieli ex latere regis; nullamque causam et suspicionem reperire potuerunt, eo quod fidelis esset, et omnis culpa et suspicio non inveniretur in eo. Daniel 6.6 Dixerunt ergo viri illi: Non inveniemus Danieli huic aliquam occasionem, nisi forte in lege Dei sui. Daniel 6.7 Tunc principes et satrapae surripuerunt regi, et sic locuti sunt ei: Dari rex, in aeternum vive! Daniel 6.8 Consilium inierunt omnes principes regni toi, magistratus, et satrapae, senatores, et judices, ut decretum imperatorium exeat, et edictum: Ut omnis qui petierit aliquam petitionem a quocumque deo et homine, usque ad triginta dies, nisi a te, rex, mittatur in lacum leonum. Daniel 6.9 Nunc itaque, rex, confirma sententiam, et scribe decretum, ut non immutetur quod statutum est a Medis et Persis, nec praevaricari cuiquam liceat. Daniel 6.10 Porro rex Darius proposuit edictum, et statuit. Daniel 6.11 Quod cum Daniel comperisset, id est, constitutam legem, ingressus est domum suam; et fenestris apertis in coenaculo suo contra Jerusalem tribus temporibus in die flectebat genua sua, et adorabat, confitebaturque coram Deo suo, sicut et ante facere consueverat. Daniel 6.12 Viri ergo illi curiosius inquirentes, invenerunt Danielem orantem et obsecrantem Deum suum. Daniel 6.13 Et accedentes locuti sunt regi super edicto: Rex, numquid non constituisti ut omnis homo qui rogaret quemquam de diis et hominibus, usque ad dies triginta, nisi te, rex, mitteretur in lacum leonum? Ad quos respondens rex, ait: Verus est sermo, juxta decretum Medorum atque Persarum, quod praevaricari non licet. Daniel 6.14 Tunc respondentes dixerunt coram rege: Daniel, de filiis captivitatis Juda, non curavit de lege tua et de edicto quod constituisti, sed tribus temporibus per diem orat obsecratione sua. Daniel 6.15 Quod verbum cum audisset rex, satis contristatus est; et pro Daniele posuit cor ut liberaret eum, et usque ad occasum solis laborabat ut erueret illum. Daniel 6.16 Viri autem illi, intelligentes regem, dixerunt ei: Scito, rex, quia lex Medorum atque Persarum est, ut omne decretum quod constituerit rex, non liceat immutari. Daniel 6.17 Tunc rex praecepit, et adduxerunt Danielem, et miserunt eum in lacum leonum. Dixitque rex Danieli: Deus tuus, quem colis semper, ipse liberabit te. Daniel 6.18 Allatusque est lapis unus, et positus est super os laci, quem obsignavit rex annulo suo, et annulo optimatum suorum, ne quid fieret contra Danielem. Daniel 6.19 Et abiit rex in domum suam, et dormivit incoenatus; cibique non sunt allati coram eo, insuper et somnus recessit ab eo. Daniel 6.20 Tunc rex primo diluculo consurgens, festinus ad lacum leonum perrexit; Daniel 6.21 appropinquansque lacui, Danielem voce lacrymabili inclamavit, et affatus est eum: Daniel, serve Dei viventis, Deus tuus, cui tu servis semper, putasne valuit te liberare a leonibus? Daniel 6.22 Et Daniel regi respondens, ait: Rex, in aeternum vive! Daniel 6.23 Deus meus misit angelum suum, et conclusit ora leonum, et non nocuerunt mihi, quia coram eo justitia inventa est in me; sed et coram te, rex, delictum non feci. Daniel 6.24 Tunc vehementer rex gavisus est super eo, et Danielem praecepit educi de lacu; eductusque est Daniel de lacu, et nulla laesio inventa est in eo, quia credidit Deo suo. Daniel 6.25 Jubente autem rege, adducti sunt viri illi, qui accusaverant Danielem, et in lacum leonum missi sunt, ipsi, et filii, et uxores eorum; et non pervenerunt usque ad pavimentum laci, donec arriperent eos leones, et omnia ossa eorum comminuerunt. Daniel 6.26 Tunc Darius rex scripsit universis populis, tribubus et linguis, habitantibus in universa terra: Pax vobis multiplicetur! Daniel 6.27 A me constitutum est decretum ut in universo imperio et regno meo, tremiscant et paveant Deum Danielis; ipse est enim Deus vivens, et aeternus in saecula; et regnum ejus non dissipabitur, et potestas ejus usque in aeternum. Daniel 6.28 Ipse liberator, atque salvator, faciens signa, et mirabilia in caelo et in terra, qui liberavit Danielem de lacu leonum. Daniel 6.29 Porro Daniel perseveravit usque ad regnum Darii, regnumque Cyri Persae.

Daniel : Caput 6

Daniel's Faithfulness in the Lions' Den

The account of Daniel chapter 6 presents a powerful illustration of how faithfulness to God can triumph over human intrigue. This chapter immerses us in the events surrounding the conspiracy against Daniel, a man of faith whose unwavering devotion to God never wavered.

A Conspiracy Against Faith

Daniel's opponents, jealous of his favor with the king, plot to bring him down. Their evil plan is to prohibit all prayer to any god other than the king. Despite this threat, Daniel continues to pray, demonstrating unwavering integrity and loyalty to his Creator.

The Miraculous Deliverance

When Daniel is thrown into the lions' den, it seems all hope is lost. However, in an act of divine providence, God sends an angel to shut the lions' mouths, saving Daniel from certain death. This miracle is a shining testament to divine protection, strengthening our faith and trust in God's power.

The King's Decree

Impressed by Daniel's deliverance, King Darius issues a decree proclaiming the greatness of Daniel's God. This highlights not only the victory of faith over human machinations, but also the impact that the faithfulness of one man can have on an entire kingdom.

Meditating on Bible Passages

To further our reflection on the inspiring themes of this chapter, let's meditate on five biblical passages that resonate with Daniel's experience:

Hebrews 11:33

"These by faith subdued kingdoms, executed righteousness, obtained promises, and shut the mouths of lions." This verse directly refers to Daniel's experience, highlighting the strength of his faith.

1 Peter 5:8

"Be sober and vigilant. Your enemy the devil prowls around like a roaring lion, seeking someone to devour." Peter here evokes the image of the lion, recalling the danger of spiritual persecution, like that experienced by Daniel.

Psalms 91:11-12

"For he will give his angels commandments concerning him, to guard him in all his ways; they will uphold you with their hands, lest you dash your foot against a stone." This psalm illustrates the divine protection that Daniel received in the pit.

Acts 5:29

"Peter and the other apostles replied, 'We must obey God rather than men!'" This statement resonates with Daniel's position, who chose to honor God rather than the commandments of men.

James 5:16

"Therefore, confess your sins to one another and pray for one another. The prayer of a righteous man is powerful and effective." The example of Daniel's prayer reminds us of the power of a righteous man's prayer, capable of turning situations around. desperate.

In conclusion, Daniel's story invites us to remain faithful in prayer and to rely on divine protection, even in the face of adversity. May our faith be inspired by his example, and may we be encouraged to persevere in our commitment to God.