1 Rois - Caput 3

1 Rois 3.1 confirmatum est igitur regnum in manu Salomonis et adfinitate coniunctus est Pharaoni regi Aegypti accepit namque filiam eius et adduxit in civitatem David donec conpleret aedificans domum suam et domum Domini et murum Hierusalem per circuitum 1 Rois 3.2 et tamen populus immolabat in excelsis non enim aedificatum erat templum nomini Domini usque in die illo 1 Rois 3.3 dilexit autem Salomon Dominum ambulans in praeceptis David patris sui excepto quod in excelsis immolabat et accendebat thymiama 1 Rois 3.4 abiit itaque in Gabaon ut immolaret ibi illud quippe erat excelsum maximum mille hostias in holocaustum obtulit Salomon super altare illud in Gabaon 1 Rois 3.5 apparuit Dominus Salomoni per somnium nocte dicens postula quod vis ut dem tibi 1 Rois 3.6 et ait Salomon tu fecisti cum servo tuo David patre meo misericordiam magnam sicut ambulavit in conspectu tuo in veritate et iustitia et recto corde tecum custodisti ei misericordiam tuam grandem et dedisti ei filium sedentem super thronum eius sicut et hodie 1 Rois 3.7 et nunc Domine Deus tu regnare fecisti servum tuum pro David patre meo ego autem sum puer parvus et ignorans egressum et introitum meum 1 Rois 3.8 et servus tuus in medio est populi quem elegisti populi infiniti qui numerari et supputari non potest prae multitudine 1 Rois 3.9 dabis ergo servo tuo cor docile ut iudicare possit populum tuum et discernere inter malum et bonum quis enim potest iudicare populum istum populum tuum hunc multum 1 Rois 3.10 placuit ergo sermo coram Domino quod Salomon rem huiuscemodi postulasset 1 Rois 3.11 et dixit Deus Salomoni quia postulasti verbum hoc et non petisti tibi dies multos nec divitias aut animam inimicorum tuorum sed postulasti tibi sapientiam ad discernendum iudicium 1 Rois 3.12 ecce feci tibi secundum sermones tuos et dedi tibi cor sapiens et intellegens in tantum ut nullus ante te similis tui fuerit nec post te surrecturus sit 1 Rois 3.13 sed et haec quae non postulasti dedi tibi divitias scilicet et gloriam ut nemo fuerit similis tui in regibus cunctis retro diebus 1 Rois 3.14 si autem ambulaveris in viis meis et custodieris praecepta mea et mandata mea sicut ambulavit pater tuus longos faciam dies tuos 1 Rois 3.15 igitur evigilavit Salomon et intellexit quod esset somnium cumque venisset Hierusalem stetit coram arca foederis Domini et obtulit holocausta et fecit victimas pacificas et grande convivium universis famulis suis 1 Rois 3.16 tunc venerunt duae mulieres meretrices ad regem steteruntque coram eo 1 Rois 3.17 quarum una ait obsecro mi domine ego et mulier haec habitabamus in domo una et peperi apud eam in cubiculo 1 Rois 3.18 tertia vero die postquam ego peperi peperit et haec et eramus simul nullusque alius in domo nobiscum exceptis nobis duabus 1 Rois 3.19 mortuus est autem filius mulieris huius nocte dormiens quippe oppressit eum 1 Rois 3.20 et consurgens intempesta nocte silentio tulit filium meum de latere meo ancillae tuae dormientis et conlocavit in sinu suo suum autem filium qui erat mortuus posuit in sinu meo 1 Rois 3.21 cumque surrexissem mane ut darem lac filio meo apparuit mortuus quem diligentius intuens clara luce deprehendi non esse meum quem genueram 1 Rois 3.22 responditque altera mulier non est ita sed filius tuus mortuus est meus autem vivit e contrario illa dicebat mentiris filius quippe meus vivit et filius tuus mortuus est atque in hunc modum contendebant coram rege 1 Rois 3.23 tunc rex ait haec dicit filius meus vivit et filius tuus mortuus est et ista respondit non sed filius tuus mortuus est et filius meus vivit 1 Rois 3.24 dixit ergo rex adferte mihi gladium cumque adtulissent gladium coram rege 1 Rois 3.25 dividite inquit infantem vivum in duas partes et date dimidiam partem uni et dimidiam partem alteri 1 Rois 3.26 dixit autem mulier cuius filius erat vivus ad regem commota sunt quippe viscera eius super filio suo obsecro domine date illi infantem vivum et nolite interficere eum contra illa dicebat nec mihi nec tibi sit dividatur 1 Rois 3.27 respondens rex ait date huic infantem vivum et non occidatur haec est mater eius 1 Rois 3.28 audivit itaque omnis Israhel iudicium quod iudicasset rex et timuerunt regem videntes sapientiam Dei esse in eo ad faciendum iudicium

1 Rois : Caput 3

The Wisdom of Solomon in 1 Kings Chapter 3

Chapter 3 of the book of Kings offers us valuable insight into the young King Solomon's request for wisdom. This fundamental choice not only defines his reign, but also illustrates a pivotal divine encounter at Gibeon. In this revelatory text, Solomon humbly expresses his need for discernment, and God generously responds to his request. This chapter addresses essential themes such as the quest for wisdom, divine goodness, and righteous judgment.

The Famous Case of the Two Mothers

1 Kings 3 also presents us with the famous dilemma of the two mothers, demonstrating the incredible wisdom with which Solomon was endowed by God. This story invites us to reflect on how divine wisdom can guide our daily decisions and actions.

Five Enlightening Bible Passages

We invite you to meditate on five biblical passages that shed light on the principles of divine wisdom present in this inspiring chapter:

James 1:5

"If any of you lacks wisdom, ask God, who gives wisdom to all freely and willingly, and it will be given to you." This verse resonates with Solomon's call to wisdom, illustrating the importance of turning to God to receive the wisdom we need.

Proverbs 2:3-6

"And if you cry out for understanding, and lift up your voice for understanding, if you seek wisdom as silver and search for it as for hidden treasures, then you will understand the fear of the Lord and find the knowledge of God. For the Lord gives wisdom, and from his mouth come knowledge and understanding." These verses underline the value Solomon places on wisdom, reflecting his request to God.

2 Chronicles 1:11-12

"God said to Solomon, "Since this is the desire of your heart and you have not asked for riches, nor possessions, nor honor, nor the death of your enemies, nor long life, but wisdom and knowledge to rule over my people, on that I have made you king, you will receive what you have asked for. I will also give you riches, possessions and honor such as no king before you and no king after you will have." This passage highlights God's approval of Solomon's request and the resulting reward.

Proverbs 8:15-16

"By me, kings rule and authorities execute justice. By me, princes and all nobles who exercise authority rule." These verses personify wisdom and reveal Solomon's gift to rule justly.

Ecclesiastes 1:16

"I said to myself, 'I have been able to increase in wisdom more than anyone who has reigned before me in Jerusalem; I have experienced great wisdom and knowledge." This reflection of Solomon in Ecclesiastes refers to the gift of wisdom he received in answer to his prayer in 1 Kings 3. Meditating on these passages, we are invited to seek divine wisdom, trust in God's goodness, and apply these principles in our daily lives.