Genèse - Κεφάλαιο 22

Genèse 22.1 καὶ ἐγένετο μετὰ τὰ ῥήματα ταῦτα ὁ θεὸς ἐπείραζεν τὸν Αβρααμ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν Αβρααμ Αβρααμ ὁ δὲ εἶπεν ἰδοὺ ἐγώ. Genèse 22.2 καὶ εἶπεν λαβὲ τὸν υἱόν σου τὸν ἀγαπητόν ὃν ἠγάπησας τὸν Ισαακ καὶ πορεύθητι εἰς τὴν γῆν τὴν ὑψηλὴν καὶ ἀνένεγκον αὐτὸν ἐκεῖ εἰς ὁλοκάρπωσιν ἐφ’ ἓν τῶν ὀρέων ὧν ἄν σοι εἴπω. Genèse 22.3 ἀναστὰς δὲ Αβρααμ τὸ πρωὶ ἐπέσαξεν τὴν ὄνον αὐτοῦ παρέλαβεν δὲ μεθ’ ἑαυτοῦ δύο παῖδας καὶ Ισαακ τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ σχίσας ξύλα εἰς ὁλοκάρπωσιν ἀναστὰς ἐπορεύθη καὶ ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον ὃν εἶπεν αὐτῷ ὁ θεός. Genèse 22.4 τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ καὶ ἀναβλέψας Αβρααμ τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδεν τὸν τόπον μακρόθεν. Genèse 22.5 καὶ εἶπεν Αβρααμ τοῖς παισὶν αὐτοῦ καθίσατε αὐτοῦ μετὰ τῆς ὄνου ἐγὼ δὲ καὶ τὸ παιδάριον διελευσόμεθα ἕως ὧδε καὶ προσκυνήσαντες ἀναστρέψωμεν πρὸς ὑμᾶς. Genèse 22.6 ἔλαβεν δὲ Αβρααμ τὰ ξύλα τῆς ὁλοκαρπώσεως καὶ ἐπέθηκεν Ισαακ τῷ υἱῷ αὐτοῦ ἔλαβεν δὲ καὶ τὸ πῦρ μετὰ χεῖρα καὶ τὴν μάχαιραν καὶ ἐπορεύθησαν οἱ δύο ἅμα. Genèse 22.7 εἶπεν δὲ Ισαακ πρὸς Αβρααμ τὸν πατέρα αὐτοῦ εἴπας πάτερ ὁ δὲ εἶπεν τί ἐστιν τέκνον λέγων ἰδοὺ τὸ πῦρ καὶ τὰ ξύλα ποῦ ἐστιν τὸ πρόβατον τὸ εἰς ὁλοκάρπωσιν. Genèse 22.8 εἶπεν δὲ Αβρααμ ὁ θεὸς ὄψεται ἑαυτῷ πρόβατον εἰς ὁλοκάρπωσιν τέκνον πορευθέντες δὲ ἀμφότεροι ἅμα. Genèse 22.9 ἦλθον ἐπὶ τὸν τόπον ὃν εἶπεν αὐτῷ ὁ θεός καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ Αβρααμ θυσιαστήριον καὶ ἐπέθηκεν τὰ ξύλα καὶ συμποδίσας Ισαακ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐπέθηκεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπάνω τῶν ξύλων. Genèse 22.10 καὶ ἐξέτεινεν Αβρααμ τὴν χεῖρα αὐτοῦ λαβεῖν τὴν μάχαιραν σφάξαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ. Genèse 22.11 καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν ἄγγελος κυρίου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ Αβρααμ Αβρααμ ὁ δὲ εἶπεν ἰδοὺ ἐγώ. Genèse 22.12 καὶ εἶπεν μὴ ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὸ παιδάριον μηδὲ ποιήσῃς αὐτῷ μηδέν νῦν γὰρ ἔγνων ὅτι φοβῇ τὸν θεὸν σὺ καὶ οὐκ ἐφείσω τοῦ υἱοῦ σου τοῦ ἀγαπητοῦ δι’ ἐμέ. Genèse 22.13 καὶ ἀναβλέψας Αβρααμ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδεν καὶ ἰδοὺ κριὸς εἷς κατεχόμενος ἐν φυτῷ σαβεκ τῶν κεράτων καὶ ἐπορεύθη Αβρααμ καὶ ἔλαβεν τὸν κριὸν καὶ ἀνήνεγκεν αὐτὸν εἰς ὁλοκάρπωσιν ἀντὶ Ισαακ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ. Genèse 22.14 καὶ ἐκάλεσεν Αβρααμ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου κύριος εἶδεν ἵνα εἴπωσιν σήμερον ἐν τῷ ὄρει κύριος ὤφθη. Genèse 22.15 καὶ ἐκάλεσεν ἄγγελος κυρίου τὸν Αβρααμ δεύτερον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ. Genèse 22.16 λέγων κατ’ ἐμαυτοῦ ὤμοσα λέγει κύριος οὗ εἵνεκεν ἐποίησας τὸ ῥῆμα τοῦτο καὶ οὐκ ἐφείσω τοῦ υἱοῦ σου τοῦ ἀγαπητοῦ δι’ ἐμέ. Genèse 22.17 ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε καὶ πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου ὡς τοὺς ἀστέρας τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὡς τὴν ἄμμον τὴν παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης καὶ κληρονομήσει τὸ σπέρμα σου τὰς πόλεις τῶν ὑπεναντίων. Genèse 22.18 καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν τῷ σπέρματί σου πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς ἀνθ’ ὧν ὑπήκουσας τῆς ἐμῆς φωνῆς. Genèse 22.19 ἀπεστράφη δὲ Αβρααμ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ καὶ ἀναστάντες ἐπορεύθησαν ἅμα ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου καὶ κατῴκησεν Αβρααμ ἐπὶ τῷ φρέατι τοῦ ὅρκου. Genèse 22.20 ἐγένετο δὲ μετὰ τὰ ῥήματα ταῦτα καὶ ἀνηγγέλη τῷ Αβρααμ λέγοντες ἰδοὺ τέτοκεν Μελχα καὶ αὐτὴ υἱοὺς Ναχωρ τῷ ἀδελφῷ σου. Genèse 22.21 τὸν Ωξ πρωτότοκον καὶ τὸν Βαυξ ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ τὸν Καμουηλ πατέρα Σύρων. Genèse 22.22 καὶ τὸν Χασαδ καὶ τὸν Αζαυ καὶ τὸν Φαλδας καὶ τὸν Ιεδλαφ καὶ τὸν Βαθουηλ. Genèse 22.23 καὶ Βαθουηλ ἐγέννησεν τὴν Ρεβεκκαν ὀκτὼ οὗτοι υἱοί οὓς ἔτεκεν Μελχα τῷ Ναχωρ τῷ ἀδελφῷ Αβρααμ. Genèse 22.24 καὶ ἡ παλλακὴ αὐτοῦ ᾗ ὄνομα Ρεημα ἔτεκεν καὶ αὐτὴ τὸν Ταβεκ καὶ τὸν Γααμ καὶ τὸν Τοχος καὶ τὸν Μωχα.

Genèse : Κεφάλαιο 22

Η πίστη και η υπακοή του Αβραάμ: Ανώτατη δοκιμή

Το κεφάλαιο 22 της Γένεσης παρουσιάζει την ανώτατη δοκιμασία του Αβραάμ σε εμάς, μια στιγμή που η πίστη εκδηλώνεται σε μια ριζική υπακοή . Αυτός ο ισχυρός λογαριασμός προκαλεί την εντολή του Θεού ζητώντας από τον Αβραάμ να θυσιάσει τον γιο του Ισαάκ, το ταξίδι του στο Όρος Μόρια και τη θεϊκή παρέμβαση την τελευταία στιγμή. Μέσα από αυτή την αφήγηση, διερευνούμε βαθιά θέματα όπως απόλυτη εμπιστοσύνη , θυσίες και παροχή του Θεού .

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η Γένεση 22 προβάλλει επίσης τη θυσία του Χριστού, έναν σύνδεσμο που μας προσκαλεί να σκεφτούμε τη δική μας πίστη. Εδώ σας προσφέρουμε έναν διαλογισμό σε πέντε βιβλικά περάσματα που ανάβουν τα μετασχηματιστικά θέματα αυτού του επιθετικού κεφαλαίου.

Hebrews 11: 17-19

"Είναι με την πίστη ότι ο Αβραάμ, όταν ο Θεός τον έβαλε στη δοκιμασία, προσέφερε τον Ισαάκ στη θυσία, αυτός που είχε λάβει τις υποσχέσεις ήταν έτοιμος να θυσιάσει τον μοναδικό του Υιό, όταν ο Θεός του είπε:« Με τον Ισαάκ οι απογόνοι σας θα μετρηθούν ».

Ο συγγραφέας της επιστολής στους Εβραίους ερμηνεύει τη θυσία του Ισαάκ ως πράξη υπέρτατης πίστης και ένα είδος ανάστροφα .

jacques 2: 21-23

"Ο Αβραάμ, ο πρόγονος μας, δεν ήταν δικαιολογημένος από τα έργα, όταν προσέφερε τον γιο του Ισαάκ στο βωμό;

Ο Jacques χρησιμοποιεί αυτό το παράδειγμα για να απεικονίσει τη σχέση μεταξύ πίστης και έργων, υπογραμμίζοντας τη σημασία μιας ζωντανής πίστης.

Jean 3:16

"Για τον Θεό αγάπησε τον κόσμο τόσο πολύ που έδωσε τον μοναδικό του γιο του, έτσι ώστε όποιος πιστεύει σε αυτόν να μην χαθεί αλλά έχει αιώνια ζωή".

Πολλοί θεολόγοι βλέπουν τη θυσία του Ισαάκ ως έναν τύπο θυσίας του Ιησού, μια αντανάκλαση μιας θεϊκής αγάπης που μας προσφέρει αιώνια ζωή.

Romans 8:32

"Αυτός που δεν έχει χάσει το δικό του γιο, αλλά που τον παρέδωσε για όλους μας, πώς δεν θα μας δώσει όλα τα πράγματα δωρεάν μαζί του;"

Ο Παύλος παραπέμπει στη θυσία του Ισαάκ, συγκρίνοντας τον με τη θυσία του Θεού στον δικό του Υιό και υπογραμμίζει τη θεία γενναιοδωρία.

Γαλάτες 3: 8

"Οι γραφές προέβλεπαν ότι ο Θεός θα δικαιολογούσε τους Εθνικούς με πίστη και ανακοίνωσε πρώτα τα καλά νέα στον Αβραάμ:" Χάρη σε σας, όλα τα έθνη θα είναι ευλογημένα. ""

Ο Paul αναφέρει την υπόσχεση που έγινε στον Αβραάμ σε Genesis 22:18 , παρουσιάζοντας το ως προκαθορισμό του ευαγγελίου και την ένταξη όλων στο σχέδιο του Θεού.

Με το διαλογισμό αυτών των περασμάτων, καλούμαστε να εμβαθύνουμε την κατανόησή μας για την πίστη, να αγκαλιάσουμε τη θυσία και να αναγνωρίσουμε τη θεία παροχή που μας συνοδεύει στο πνευματικό μας ταξίδι.