Γένεση - Κεφάλαιο 2

Γένεση 2.1 καὶ συνετελέσθησαν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ καὶ πᾶς ὁ κόσμος αὐτῶν. Γένεση 2.2 καὶ συνετέλεσεν ὁ θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἕκτῃ τὰ ἔργα αὐτοῦ ἃ ἐποίησεν καὶ κατέπαυσεν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ ὧν ἐποίησεν. Γένεση 2.3 καὶ ηὐλόγησεν ὁ θεὸς τὴν ἡμέραν τὴν ἑβδόμην καὶ ἡγίασεν αὐτήν ὅτι ἐν αὐτῇ κατέπαυσεν ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ ὧν ἤρξατο ὁ θεὸς ποιῆσαι. Γένεση 2.4 αὕτη ἡ βίβλος γενέσεως οὐρανοῦ καὶ γῆς ὅτε ἐγένετο ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Γένεση 2.5 καὶ πᾶν χλωρὸν ἀγροῦ πρὸ τοῦ γενέσθαι ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πάντα χόρτον ἀγροῦ πρὸ τοῦ ἀνατεῖλαι οὐ γὰρ ἔβρεξεν ὁ θεὸς ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἄνθρωπος οὐκ ἦν ἐργάζεσθαι τὴν γῆν. Γένεση 2.6 πηγὴ δὲ ἀνέβαινεν ἐκ τῆς γῆς καὶ ἐπότιζεν πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς. Γένεση 2.7 καὶ ἔπλασεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν. Γένεση 2.8 καὶ ἐφύτευσεν κύριος ὁ θεὸς παράδεισον ἐν Εδεμ κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἔθετο ἐκεῖ τὸν ἄνθρωπον ὃν ἔπλασεν. Γένεση 2.9 καὶ ἐξανέτειλεν ὁ θεὸς ἔτι ἐκ τῆς γῆς πᾶν ξύλον ὡραῖον εἰς ὅρασιν καὶ καλὸν εἰς βρῶσιν καὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς ἐν μέσῳ τῷ παραδείσῳ καὶ τὸ ξύλον τοῦ εἰδέναι γνωστὸν καλοῦ καὶ πονηροῦ. Γένεση 2.10 ποταμὸς δὲ ἐκπορεύεται ἐξ Εδεμ ποτίζειν τὸν παράδεισον ἐκεῖθεν ἀφορίζεται εἰς τέσσαρας ἀρχάς. Γένεση 2.11 ὄνομα τῷ ἑνὶ Φισων οὗτος ὁ κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν Ευιλατ ἐκεῖ οὗ ἐστιν τὸ χρυσίον. Γένεση 2.12 τὸ δὲ χρυσίον τῆς γῆς ἐκείνης καλόν καὶ ἐκεῖ ἐστιν ὁ ἄνθραξ καὶ ὁ λίθος ὁ πράσινος. Γένεση 2.13 καὶ ὄνομα τῷ ποταμῷ τῷ δευτέρῳ Γηων οὗτος ὁ κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν Αἰθιοπίας. Γένεση 2.14 καὶ ὁ ποταμὸς ὁ τρίτος Τίγρις οὗτος ὁ πορευόμενος κατέναντι Ἀσσυρίων ὁ δὲ ποταμὸς ὁ τέταρτος οὗτος Εὐφράτης. Γένεση 2.15 καὶ ἔλαβεν κύριος ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον ὃν ἔπλασεν καὶ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν. Γένεση 2.16 καὶ ἐνετείλατο κύριος ὁ θεὸς τῷ Αδαμ λέγων ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φάγῃ. Γένεση 2.17 ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν οὐ φάγεσθε ἀπ’ αὐτοῦ ᾗ δ’ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ’ αὐτοῦ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε. Γένεση 2.18 καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεός οὐ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ’ αὐτόν. Γένεση 2.19 καὶ ἔπλασεν ὁ θεὸς ἔτι ἐκ τῆς γῆς πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ καὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἤγαγεν αὐτὰ πρὸς τὸν Αδαμ ἰδεῖν τί καλέσει αὐτά καὶ πᾶν ὃ ἐὰν ἐκάλεσεν αὐτὸ Αδαμ ψυχὴν ζῶσαν τοῦτο ὄνομα αὐτοῦ. Γένεση 2.20 καὶ ἐκάλεσεν Αδαμ ὀνόματα πᾶσιν τοῖς κτήνεσιν καὶ πᾶσι τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τοῦ ἀγροῦ τῷ δὲ Αδαμ οὐχ εὑρέθη βοηθὸς ὅμοιος αὐτῷ. Γένεση 2.21 καὶ ἐπέβαλεν ὁ θεὸς ἔκστασιν ἐπὶ τὸν Αδαμ καὶ ὕπνωσεν καὶ ἔλαβεν μίαν τῶν πλευρῶν αὐτοῦ καὶ ἀνεπλήρωσεν σάρκα ἀντ’ αὐτῆς. Γένεση 2.22 καὶ ᾠκοδόμησεν κύριος ὁ θεὸς τὴν πλευράν ἣν ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ Αδαμ εἰς γυναῖκα καὶ ἤγαγεν αὐτὴν πρὸς τὸν Αδαμ. Γένεση 2.23 καὶ εἶπεν Αδαμ τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός μου αὕτη κληθήσεται γυνή ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἐλήμφθη αὕτη. Γένεση 2.24 ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν. Γένεση 2.25 καὶ ἦσαν οἱ δύο γυμνοί ὅ τε Αδαμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ οὐκ ᾐσχύνοντο.

Γένεση : Κεφάλαιο 2

Κεφάλαιο 2 της Γένεσης: Εξερεύνηση της δημιουργίας της ανθρωπότητας

Το κεφάλαιο 2 της Γένεσης εμβαθύνει τον απολογισμό της δημιουργίας, εστιάζοντας στο σχηματισμό της ανθρωπότητας. Πώς δημιουργεί ο Θεός άντρας και γυναίκα; Αυτός ο λεπτομερής λογαριασμός παρουσιάζει τη δημιουργία του Αδάμ από τη σκόνη του εδάφους, τον σχηματισμό του κήπου της Εδέμ και τη δημιουργία της Εύας ως βοηθός άξια του ονόματος. Αυτό το απόσπασμα διερευνά τα θεμελιώδη θέματα όπως ο ανθρώπινος στόχος, η σχέση μεταξύ ανθρώπου και γυναίκας, καθώς και η συγκεκριμένη σχέση μεταξύ του Θεού και της ανθρωπότητας.

Βιβλικά περάσματα φωτισμού

Εξετάστε μαζί μας πέντε βιβλικά περάσματα που ρίχνουν φως στις αιώνιες αρχές που παρουσιάζονται σε αυτό το κρίσιμο κεφάλαιο:

1.

"Έτσι είναι γραμμένο:" Ο πρώτος άνθρωπος, ο Αδάμ, έγινε ζωντανό ον ", ο τελευταίος Αδάμ, αναζωογονητικό πνεύμα". Αυτός ο στίχος αναφέρεται άμεσα στη δημιουργία του Αδάμ σε Genesis 2: 7 , δημιουργώντας έναν παράλληλο μεταξύ του Αδάμ και της θεολογικής δημιουργίας του ανθρώπου.

2. matthew 19: 4-5

"Απάντησε:" Δεν το διαβάσατε στην αρχή, ο δημιουργός τους δημιούργησε άνδρες και γυναίκες και είπε: Γι 'αυτό ο άνθρωπος θα αφήσει τον πατέρα του και τη μητέρα του και θα είναι ενωμένος με τη σύζυγό του και οι δύο θα γίνουν μια σάρκα; " ο Ιησούς αναφέρει άμεσα , επιβεβαιώνοντας το θεϊκό μοντέλο γάμου που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της δημιουργίας.

3.

"Τότε ο άγγελος μου έδειξε τον ποταμό νερού της ζωής που, καθαρό σαν κρύσταλλο, έπεσε από το θρόνο του Θεού και του αρνιού, στη μέση του κεντρικού δρόμου της πόλης. Αυτό το όραμα του ουράνιου παραδείσου είναι στοιχεία του κήπου της Εδέμ που περιγράφεται στη Γένεση 2, ιδιαίτερα η αναφορά του ποταμού και του δέντρου της ζωής.

4.

"Είναι για αυτόν τον λόγο ότι ο άνθρωπος θα αφήσει τον πατέρα του και τη μητέρα του και δεν θα είναι σε θέση στη σύζυγό του, και οι δύο θα γίνουν μία σάρκα". Paul Cite Γένεση 2:24 , εφαρμόζοντας την αρχή της εκκλησίας. δείχνοντας έτσι τη συνέχεια αυτής της έννοιας στην Καινή Διαθήκη.

5. Isaiah 51: 3

Ο Κύριος σίγουρα θα παρηγορήσει τη Σιών και θα κοιτάξει με συμπόνια όλα τα ερείπια του, θα κάνει τις ερήμους του όπως η Εδέμ και η έρημος του όπως ο Κήπος του Κυρίου. Αυτός ο στίχος αναφέρεται στον κήπο της Εδέμ της Γένεσης 2, χρησιμοποιώντας το ως μεταφορά της αποκατάστασης και της θείας, δείχνοντας έτσι τη συνεχή σημασία αυτής της έννοιας στην προφητική ελπίδα.