Το κεφάλαιο 17 της Γένεσης καθορίζει την περιτομή ως ένα σημάδι της Συμμαχίας μεταξύ του Θεού και του Αβραάμ. Αυτό το θεμελιώδες κείμενο μας προσκαλεί να σκεφτούμε πώς ανανεώνει ο Θεός και διευρύνει τη διαθήκη του με τον Αβραάμ. Περιγράφει ειδικότερα την αλλαγή του ονόματος του Αβραμ στον Αβραάμ, την υπόσχεση της γέννησης του Ισαάκ, καθώς και του θεσμού της περιτομής. Πέρα από αυτά τα στοιχεία, το κεφάλαιο ασχολείται με βασικά θέματα όπως ταυτότητα , εμπλοκή και επιμονή πίστη .
Η Genesis 17 περιλαμβάνει επίσης υποσχέσεις που έγιναν στο Ismaël, υπογραμμίζοντας την καθολικότητα του θεϊκού ελέγχου. Σας προσκαλούμε να εξετάσετε πέντε βιβλικά περάσματα που ρίχνουν φως στις διαρκείς αρχές αυτού του μετασχηματιστικού κεφαλαίου.
"Και έλαβε το σημάδι της περιτομής ως σφραγίδα της δικαιοσύνης που είχε με πίστη, όταν δεν περιτομής, έτσι έγινε έτσι ο πατέρας όλων όσων πιστεύουν, χωρίς να περιτομή, έτσι ώστε η δικαιοσύνη να τους καταλαμβάνει επίσης".
Σε αυτή την προοπτική, ο Paul ερμηνεύει την περιτομή που δημιουργήθηκε στη Γένεση 17 ως μια σφραγίδα της δικαιολογίας με πίστη .
"Τότε του έδωσε το δαχτυλίδι περιτομής και έτσι ο Αβραάμ προκάλεσε τον Ισαάκ και τον περιτομή την όγδοη ημέρα, ο Ισαάκ Engendra Jacob, και ο Jacob δημιούργησε τους δώδεκα πατριάρχους".
Ο Stephen, στην ομιλία του, αναφέρει τη συμμαχία περιτομής της Γένεσης 17, καταθέτοντας έτσι την συνεχής σημασία του στην ιστορία της σωτηρίας.
"Εννοώ αυτό: Ο νόμος, ο οποίος ήρθε τετρακόσια τριάντα χρόνια αργότερα, δεν ακυρώνει τη συμμαχία που προηγουμένως καθιερώθηκε από τον Θεό, έτσι ώστε να ακυρώσει την υπόσχεση".
Ο Paul αναφέρεται στη Συμμαχία που ιδρύθηκε στη Γένεση 17, συγκρίνοντάς την με τον μεταγενέστερο νόμο , επιβεβαιώνοντας έτσι τη βιωσιμότητα της θείας υπόσχεσης.
"Ή επειδή είναι απόγονοι του Αβραάμ, δεν θα θεωρηθούν όλοι ως παιδιά του Αβραάμ. Αντίθετα:" Από τον Ισαάκ, οι απόγονοί σας θα μετρηθούν ".
Σε αυτό το στίχο, ο Παύλος αναφέρει την υπόσχεση ότι ο Θεός έκανε στον Αβραάμ για τον Ισαάκ, υπογραμμίζοντας τη γραμμή της υπόσχεσης .
"Όπως είπε στους προγόνους μας, ο Αβραάμ και οι απόγονοί του για πάντα."
Η Μαρία, στο τραγούδι του, υπενθυμίζει την αιώνια διαθήκη που ο Θεός ίδρυσε με τον Αβραάμ στη Γένεση 17, υπογραμμίζοντας έτσι την Fidelity του Θεού στις υποσχέσεις του μέσα από τις ηλικίες.
Αυτό το κεφάλαιο της Γένεσης, πλούσιο σε έννοιες, παραμένει ένα θεμέλιο για την κατανόηση της θείας συμμαχίας και τον τρόπο που εκδηλώνεται στην πίστη μας σήμερα.