Lévitique - Caput 23

Lévitique 23.1 locutus est Dominus ad Mosen dicens Lévitique 23.2 loquere filiis Israhel et dices ad eos hae sunt feriae Domini quas vocabitis sanctas Lévitique 23.3 sex diebus facietis opus dies septimus quia sabbati requies est vocabitur sanctus omne opus non facietis in eo sabbatum Domini est in cunctis habitationibus vestris Lévitique 23.4 hae sunt ergo feriae Domini sanctae quas celebrare debetis temporibus suis Lévitique 23.5 mense primo quartadecima die mensis ad vesperum phase Domini est Lévitique 23.6 et quintadecima die mensis huius sollemnitas azymorum Domini est septem diebus azyma comedetis Lévitique 23.7 dies primus erit vobis celeberrimus sanctusque omne opus servile non facietis in eo Lévitique 23.8 sed offeretis sacrificium in igne Domino septem diebus dies autem septimus erit celebrior et sanctior nullumque servile opus fiet in eo Lévitique 23.9 locutusque est Dominus ad Mosen dicens Lévitique 23.10 loquere filiis Israhel et dices ad eos cum ingressi fueritis terram quam ego dabo vobis et messueritis segetem feretis manipulos spicarum primitias messis vestrae ad sacerdotem Lévitique 23.11 qui elevabit fasciculum coram Domino ut acceptabile sit pro vobis altero die sabbati et sanctificabit illum Lévitique 23.12 atque in eodem die quo manipulus consecratur caedetur agnus inmaculatus anniculus in holocaustum Domini Lévitique 23.13 et libamenta offerentur cum eo duae decimae similae conspersae oleo in incensum Domini odoremque suavissimum liba quoque vini quarta pars hin Lévitique 23.14 panem et pulentam et pultes non comedetis ex segete usque ad diem qua offeratis ex ea Deo vestro praeceptum est sempiternum in generationibus cunctisque habitaculis vestris Lévitique 23.15 numerabitis ergo ab altero die sabbati in quo obtulistis manipulum primitiarum septem ebdomadas plenas Lévitique 23.16 usque ad alteram diem expletionis ebdomadae septimae id est quinquaginta dies et sic offeretis sacrificium novum Domino Lévitique 23.17 ex omnibus habitaculis vestris panes primitiarum duos de duabus decimis similae fermentatae quos coquetis in primitias Domini Lévitique 23.18 offeretisque cum panibus septem agnos inmaculatos anniculos et vitulum de armento unum et arietes duos et erunt in holocausto cum libamentis suis in odorem suavissimum Domino Lévitique 23.19 facietis et hircum pro peccato duosque agnos anniculos hostias pacificorum Lévitique 23.20 cumque elevaverit eos sacerdos cum panibus primitiarum coram Domino cedent in usum eius Lévitique 23.21 et vocabitis hunc diem celeberrimum atque sanctissimum omne opus servile non facietis in eo legitimum sempiternum erit in cunctis habitaculis et generationibus vestris Lévitique 23.22 postquam autem messueritis segetem terrae vestrae non secabitis eam usque ad solum nec remanentes spicas colligetis sed pauperibus et peregrinis dimittetis eas ego Dominus Deus vester Lévitique 23.23 locutusque est Dominus ad Mosen dicens Lévitique 23.24 loquere filiis Israhel mense septimo prima die mensis erit vobis sabbatum memorabile clangentibus tubis et vocabitur sanctum Lévitique 23.25 omne opus servile non facietis in eo et offeretis holocaustum Domino Lévitique 23.26 locutusque est Dominus ad Mosen dicens Lévitique 23.27 decimo die mensis huius septimi dies expiationum erit celeberrimus et vocabitur sanctus adfligetisque animas vestras in eo et offeretis holocaustum Domino Lévitique 23.28 omne opus non facietis in tempore diei huius quia dies propitiationis est ut propitietur vobis Dominus Deus vester Lévitique 23.29 omnis anima quae adflicta non fuerit die hoc peribit de populis suis Lévitique 23.30 et quae operis quippiam fecerit delebo eam de populo suo Lévitique 23.31 nihil ergo operis facietis in eo legitimum sempiternum erit vobis in cunctis generationibus et habitationibus vestris Lévitique 23.32 sabbatum requietionis est adfligetis animas vestras die nono mensis a vespero usque ad vesperum celebrabitis sabbata vestra Lévitique 23.33 et locutus est Dominus ad Mosen dicens Lévitique 23.34 loquere filiis Israhel a quintodecimo die mensis huius septimi erunt feriae tabernaculorum septem diebus Domino Lévitique 23.35 dies primus vocabitur celeberrimus atque sanctissimus omne opus servile non facietis Lévitique 23.36 et septem diebus offeretis holocausta Domino dies quoque octavus erit celeberrimus atque sanctissimus et offeretis holocaustum Domino est enim coetus atque collectae omne opus servile non facietis in eo Lévitique 23.37 hae sunt feriae Domini quas vocabitis celeberrimas et sanctissimas offeretisque in eis oblationes Domino holocausta et libamenta iuxta ritum uniuscuiusque diei Lévitique 23.38 exceptis sabbatis Domini donisque vestris et quae offertis ex voto vel quae sponte tribuitis Domino Lévitique 23.39 a quintodecimo ergo die mensis septimi quando congregaveritis omnes fructus terrae vestrae celebrabitis ferias Domini septem diebus die primo et die octavo erit sabbatum id est requies Lévitique 23.41 celebrabitisque sollemnitatem eius septem diebus per annum legitimum sempiternum erit in generationibus vestris mense septimo festa celebrabitis Lévitique 23.42 et habitabitis in umbraculis septem diebus omnis qui de genere est Israhel manebit in tabernaculis Lévitique 23.43 ut discant posteri vestri quod in tabernaculis habitare fecerim filios Israhel cum educerem eos de terra Aegypti ego Dominus Deus vester Lévitique 23.44 locutusque est Moses super sollemnitatibus Domini ad filios Israhel

Lévitique : Caput 23

The Sacred Feasts of Israel: A Calendar of Faith

Chapter 23 of the book of Leviticus immerses us in the sacred feasts of Israel, a religious calendar that profoundly structures the spiritual life of God's people. This sacred text describes in detail seven annual festivals, including the Sabbath, Passover, and the Day of Atonement. These celebrations reveal Israel's spiritual rhythm and celebrate God's redemptive actions.

These festivals are not just ancient rituals; they foreshadow key events in God's plan of salvation. By examining their significance, we discover their relevance for believers today. We invite you to explore with us five biblical passages that deepen our understanding of these sacred celebrations.

Colossians 2:16-17

In this passage, the apostle Paul declares: "Therefore, do not let anyone judge you in what you eat or drink, or in respect of any religious festival, or the observance of the new moon, or the Sabbath. These are shadows of things to come; but the reality is found in Christ." Paul refers to the feasts of Leviticus 23, interpreting them as shadows that point to Christ.

John 7:2, 37

This passage shows us Jesus participating in the Feast of Tabernacles: "The Jewish feast of Cabanah was approaching. [...] On the last and most important day of the feast, Jesus stood up and said in a loud voice, 'If anyone is thirsty, let him come to me and drink.' Here, John shows us how Jesus gives new meaning to this feast, revealing his role as the source of life.

1 Corinthians 5:7-8

Paul exhorts us with these words: "Get rid of the old leaven, so that you may be a new, unleavened lump, just as you really are. For Christ, our Passover Lamb, has been sacrificed. Therefore let us celebrate the feast, not with old leaven, nor with the leaven of wickedness, but with the unleavened bread of sincerity and truth." Here he applies the language of the Feast of Unleavened Bread to our Christian lives, emphasizing the need for spiritual cleansing.

Acts 2:1-4

At the Feast of Pentecost, we read: "When the day of Pentecost came, they were all gathered together in one place. Suddenly, a sound came from heaven, like a rushing wind, and it filled the whole house where they were sitting." This event marks the fulfillment of the feast in the Christian context, where the Holy Spirit descends upon the apostles, transforming their mission.

Zechariah 14:16

Finally, the prophet Zechariah announces: "Then the survivors of all the nations that fought against Jerusalem will go up year after year to worship the King, the Lord of hosts, and to celebrate the Feast of Tabernacles." This prophesies the continuity of the Feast of Tabernacles in the eschatological future, affirming the eternal significance of these celebrations.

Through these passages, we realize that the sacred festivals of Israel do not are not mere memories of the past. They are spiritual antecedents that lead us to the fullness of faith in Christ, inviting us to celebrate and live in the light of his revelation.