Jérémie - Caput 20

Jérémie 20.1 et audivit Phassur filius Emmer sacerdos qui constitutus erat princeps in domo Domini Hieremiam prophetantem sermones istos Jérémie 20.2 et percussit Phassur Hieremiam prophetam et misit eum in nervum quod erat in porta Beniamin superiori in domo Domini Jérémie 20.3 cumque inluxisset in crastinum eduxit Phassur Hieremiam de nervo et dixit ad eum Hieremias non Phassur vocavit Dominus nomen tuum sed Pavorem undique Jérémie 20.4 quia haec dicit Dominus ecce ego dabo te in pavorem te et omnes amicos tuos et corruent gladio inimicorum suorum et oculi tui videbunt et omnem Iudam dabo in manu regis Babylonis et traducet eos in Babylonem et percutiet eos gladio Jérémie 20.5 et dabo universam substantiam civitatis huius et omnem laborem eius omneque pretium et cunctos thesauros regum Iuda dabo in manu inimicorum eorum et diripient eos et tollent et ducent in Babylonem Jérémie 20.6 tu autem Phassur et omnes habitatores domus tuae ibitis in captivitatem et in Babylonem venies et ibi morieris ibique sepelieris tu et omnes amici tui quibus prophetasti mendacium Jérémie 20.7 seduxisti me Domine et seductus sum fortior me fuisti et invaluisti factus sum in derisum tota die omnes subsannant me Jérémie 20.8 quia iam olim loquor vociferans iniquitatem et vastitatem clamito et factus est mihi sermo Domini in obprobrium et in derisum tota die Jérémie 20.9 et dixi non recordabor eius neque loquar ultra in nomine illius et factus est in corde meo quasi ignis exaestuans claususque in ossibus meis et defeci ferre non sustinens Jérémie 20.10 audivi enim contumelias multorum et terrorem in circuitu persequimini et persequamur eum ab omnibus viris qui erant pacifici mei et custodientes latus meum si quo modo decipiatur et praevaleamus adversus eum et consequamur ultionem ex eo Jérémie 20.11 Dominus autem mecum est quasi bellator fortis idcirco qui persequuntur me cadent et infirmi erunt confundentur vehementer quia non intellexerunt obprobrium sempiternum quod numquam delebitur Jérémie 20.12 et tu Domine exercituum probator iusti qui vides renes et cor videam quaeso ultionem tuam ex eis tibi enim revelavi causam meam Jérémie 20.13 cantate Domino laudate Dominum quia liberavit animam pauperis de manu malorum Jérémie 20.14 maledicta dies in qua natus sum dies in qua peperit me mater mea non sit benedicta Jérémie 20.15 maledictus vir qui adnuntiavit patri meo dicens natus est tibi puer masculus et quasi gaudio laetificavit eum Jérémie 20.16 sit homo ille ut sunt civitates quas subvertit Dominus et non paenituit eum audiat clamorem mane et ululatum in tempore meridiano Jérémie 20.17 qui non me interfecit a vulva ut fieret mihi mater mea sepulchrum et vulva eius conceptus aeternus Jérémie 20.18 quare de vulva egressus sum ut viderem laborem et dolorem et consumerentur in confusione dies mei

Jérémie : Caput 20

Reflections on Jeremiah Chapter 20

Chapter 20 of the Book of Jeremiah plunges us into the heart of the prophet's inner conflict. How does Jeremiah cope with the persecution and discouragement that overwhelm him? This intense text takes us through Jeremiah's imprisonment by Pashur and his subsequent lamentations, illustrating the weight of the prophetic ministry.

Central Themes of the Chapter

This chapter explores profound themes such as the cost of prophetic ministry, the struggle between despair and faith, and the irresistible nature of the divine call. Through his words, Jeremiah expresses a powerful declaration of trust in God, even in the midst of adversity.

Five Enlightening Bible Passages

To better understand the themes expressed in Jeremiah 20, consider five biblical passages that resonate with the prophet's experience:

Meditating on these passages, we discover Echoes of Jeremiah's struggles echo through the history of the prophets, reminding us that faith can manifest itself even in the darkest times.