Genèse - Caput 47

Genèse 47.1 ingressus ergo Ioseph nuntiavit Pharaoni dicens pater meus et fratres oves eorum et armenta et cuncta quae possident venerunt de terra Chanaan et ecce consistunt in terra Gessen Genèse 47.2 extremos quoque fratrum suorum quinque viros statuit coram rege Genèse 47.3 quos ille interrogavit quid habetis operis responderunt pastores ovium sumus servi tui et nos et patres nostri Genèse 47.4 ad peregrinandum in terra tua venimus quoniam non est herba gregibus servorum tuorum ingravescente fame in regione Chanaan petimusque ut esse nos iubeas servos tuos in terra Gessen Genèse 47.5 dixit itaque rex ad Ioseph pater tuus et fratres tui venerunt ad te Genèse 47.6 terra Aegypti in conspectu tuo est in optimo loco fac habitare eos et trade eis terram Gessen quod si nosti esse in eis viros industrios constitue illos magistros pecorum meorum Genèse 47.7 post haec introduxit Ioseph patrem suum ad regem et statuit eum coram eo qui benedicens illi Genèse 47.8 et interrogatus ab eo quot sunt dies annorum vitae tuae Genèse 47.9 respondit dies peregrinationis vitae meae centum triginta annorum sunt parvi et mali et non pervenerunt usque ad dies patrum meorum quibus peregrinati sunt Genèse 47.10 et benedicto rege egressus est foras Genèse 47.11 Ioseph vero patri et fratribus suis dedit possessionem in Aegypto in optimo loco terrae solo Ramesses ut praeceperat Pharao Genèse 47.12 et alebat eos omnemque domum patris sui praebens cibaria singulis Genèse 47.13 in toto enim orbe panis deerat et oppresserat fames terram maxime Aegypti et Chanaan Genèse 47.14 e quibus omnem pecuniam congregavit pro venditione frumenti et intulit eam in aerarium regis Genèse 47.15 cumque defecisset emptoris pretium venit cuncta Aegyptus ad Ioseph dicens da nobis panes quare morimur coram te deficiente pecunia Genèse 47.16 quibus ille respondit adducite pecora vestra et dabo vobis pro eis cibos si pretium non habetis Genèse 47.17 quae cum adduxissent dedit eis alimenta pro equis et ovibus et bubus et asinis sustentavitque eos illo anno pro commutatione pecorum Genèse 47.18 veneruntque anno secundo et dixerunt ei non celamus dominum nostrum quod deficiente pecunia pecora simul defecerint nec clam te est quod absque corporibus et terra nihil habeamus Genèse 47.19 cur ergo morimur te vidente et nos et terra nostra tui erimus eme nos in servitutem regiam et praebe semina ne pereunte cultore redigatur terra in solitudinem Genèse 47.20 emit igitur Ioseph omnem terram Aegypti vendentibus singulis possessiones suas prae magnitudine famis subiecitque eam Pharaoni Genèse 47.21 et cunctos populos eius a novissimis terminis Aegypti usque ad extremos fines eius Genèse 47.22 praeter terram sacerdotum quae a rege tradita fuerat eis quibus et statuta cibaria ex horreis publicis praebebantur et idcirco non sunt conpulsi vendere possessiones suas Genèse 47.23 dixit ergo Ioseph ad populos en ut cernitis et vos et terram vestram Pharao possidet accipite semina et serite agros Genèse 47.24 ut fruges habere possitis quintam partem regi dabitis quattuor reliquas permitto vobis in sementem et in cibos famulis et liberis vestris Genèse 47.25 qui responderunt salus nostra in manu tua est respiciat nos tantum dominus noster et laeti serviemus regi Genèse 47.26 ex eo tempore usque in praesentem diem in universa terra Aegypti regibus quinta pars solvitur et factum est quasi in legem absque terra sacerdotali quae libera ab hac condicione fuit Genèse 47.27 habitavit ergo Israhel in Aegypto id est in terra Gessen et possedit eam auctusque est et multiplicatus nimis Genèse 47.28 et vixit in ea decem et septem annis factique sunt omnes dies vitae illius centum quadraginta septem annorum Genèse 47.29 cumque adpropinquare cerneret mortis diem vocavit filium suum Ioseph et dixit ad eum si inveni gratiam in conspectu tuo pone manum sub femore meo et facies mihi misericordiam et veritatem ut non sepelias me in Aegypto Genèse 47.30 sed dormiam cum patribus meis et auferas me de hac terra condasque in sepulchro maiorum cui respondit Ioseph ego faciam quod iussisti Genèse 47.31 et ille iura ergo inquit mihi quo iurante adoravit Israhel Deum conversus ad lectuli caput

Genèse : Caput 47

Reflection on Genesis Chapter 47 Genesis chapter 47 immerses us in the establishment of the people of Israel in Egypt, a pivotal moment in biblical history. Through Joseph's actions, we discover how he navigates the crisis that besets the region and positions his family in a foreign environment. This revealing text recounts the encounter between Pharaoh and Jacob, the granting of the land of Goshen to the Israelites, and Joseph's skill in managing the ensuing famine. Leadership and Stewardship Themes This chapter addresses fundamental themes such as leadership, stewardship, and divine blessing, even in difficult circumstances. Joseph, as a wise leader, illustrates how faith and wisdom can guide those called to care for others, even in a foreign land. Furthermore, the chapter highlights Jacob's final request regarding his burial, emphasizing the importance of roots and spiritual identity.

Resonant Bible Passages

We invite you to meditate on five biblical passages that resonate with the timeless principles of this significant chapter:

Let us reflect on these teachings together and be inspired by Joseph's example of faith and wisdom in times of uncertainty.