Ézéchiel - Caput 14

Ézéchiel 14.1 et venerunt ad me viri seniorum Israhel et sederunt coram me Ézéchiel 14.2 et factus est sermo Domini ad me dicens Ézéchiel 14.3 fili hominis viri isti posuerunt inmunditias suas in cordibus suis et scandalum iniquitatis suae statuerunt contra faciem suam numquid interrogatus respondebo eis Ézéchiel 14.4 propter hoc loquere eis et dices ad eos haec dicit Dominus Deus homo homo de domo Israhel qui posuerit inmunditias suas in corde suo et scandalum iniquitatis suae statuerit contra faciem suam et venerit ad prophetam interrogans per eum me ego Dominus respondebo ei in multitudine inmunditiarum suarum Ézéchiel 14.5 ut capiatur domus Israhel in corde suo quo recesserunt a me in cunctis idolis suis Ézéchiel 14.6 propterea dic ad domum Israhel haec dicit Dominus Deus convertimini et recedite ab idolis vestris et ab universis contaminationibus vestris avertite facies vestras Ézéchiel 14.7 quia homo homo de domo Israhel et de proselytis quicumque advena fuerit in Israhel si alienatus fuerit a me et posuerit idola sua in corde suo et scandalum iniquitatis suae statuerit contra faciem suam et venerit ad prophetam ut interroget per eum me ego Dominus respondebo ei per me Ézéchiel 14.8 et ponam faciem meam super hominem illum et faciam eum in exemplum et in proverbium et disperdam eum de medio populi mei et scietis quia ego Dominus Ézéchiel 14.9 et propheta cum erraverit et locutus fuerit verbum ego Dominus decepi prophetam illum et extendam manum meam super eum et delebo eum de medio populi mei Israhel Ézéchiel 14.10 et portabunt iniquitatem suam iuxta iniquitatem interrogantis sic iniquitas prophetae erit Ézéchiel 14.11 ut non erret ultra domus Israhel a me neque polluatur in universis praevaricationibus suis sed sit mihi in populum et ego sim eis in Deum ait Dominus exercituum Ézéchiel 14.12 et factus est sermo Domini ad me dicens Ézéchiel 14.13 fili hominis terra cum peccaverit mihi ut praevaricetur praevaricans extendam manum meam super eam et conteram virgam panis eius et inmittam in eam famem et interficiam de ea hominem et iumentum Ézéchiel 14.14 et si fuerint tres viri isti in medio eius Noe Danihel et Iob ipsi iustitia sua liberabunt animas suas ait Dominus exercituum Ézéchiel 14.15 quod si et bestias pessimas induxero super terram ut vastem eam et fuerit invia eo quod non sit pertransiens propter bestias Ézéchiel 14.16 tres viri isti qui fuerint in ea vivo ego dicit Dominus Deus quia nec filios nec filias liberabunt sed ipsi soli liberabuntur terra autem desolabitur Ézéchiel 14.17 vel si gladium induxero super terram illam et dixero gladio transi per terram et interfecero de ea hominem et iumentum Ézéchiel 14.18 et tres viri isti fuerint in medio eius vivo ego dicit Dominus Deus non liberabunt filios neque filias sed ipsi soli liberabuntur Ézéchiel 14.19 si autem et pestilentiam inmisero super terram illam et effudero indignationem meam super eam in sanguine ut auferam ex ea hominem et iumentum Ézéchiel 14.20 et Noe et Danihel et Iob fuerint in medio eius vivo ego dicit Dominus Deus quia filium et filiam non liberabunt sed ipsi iustitia sua liberabunt animas suas Ézéchiel 14.21 quoniam haec dicit Dominus Deus quod si et quattuor iudicia mea pessima gladium et famem et bestias malas et pestilentiam misero in Hierusalem ut interficiam de ea hominem et pecus Ézéchiel 14.22 tamen relinquetur in ea salvatio educentium filios et filias ecce ipsi egredientur ad vos et videbitis viam eorum et adinventiones eorum et consolabimini super malo quod induxi in Hierusalem in omnibus quae inportavi super eam Ézéchiel 14.23 et consolabuntur vos cum videritis viam eorum et adinventiones eorum et cognoscetis quod non frustra fecerim omnia quae feci in ea ait Dominus Deus

Ézéchiel : Caput 14

Reflections on Ezekiel Chapter 14

Ezekiel chapter 14 addresses the idolatry that lurks in the heart and the inevitable necessity of judgment. How does God respond to Israel's hypocrisy? This insightful text warns against hidden idolatry and asserts that even the presence of righteous men could not prevent the judgment of Jerusalem.

Individual Responsibility and Divine Justice

This chapter emphasizes individual responsibility and the justice of God, even when He must punish His chosen people. A remaining promise offers a glimmer of hope in the midst of this judgment. Let's consider together five biblical passages that resonate with the themes of repentance and righteousness present in this thought-provoking chapter.

Correlated Bible Passages

1 Corinthians 10:14: "Therefore, my beloved, flee from idolatry." Paul warns against idolatry, a central theme in Ezekiel 14:3-7.

James 1:14-15: "But each person is tempted by his own evil desire, carried away and enticed. Then the desire, when it has conceived, gives birth to sin; and sin, when it is finished, gives birth to death." James describes the process of sin, linked to the warning in Ezekiel 14:3 about "stumbling into wickedness."

Romans 1:25: "They exchanged the truth of God for a lie and worshipped and served created things and beings rather than the Creator, who is blessed forever. Amen." Paul describes idolatry in a similar way to Ezekiel 14:5.

John 9:31: "We know that God does not listen to sinners, but he listens to the man who fears him and does his will." This verse reflects the principle of Ezekiel 14:14-20 that individual righteousness cannot save others.

2 Peter 2:5: "He did not spare the ancient world when he brought the flood on those wicked people, but he preserved Noah, a preacher of righteousness, and seven others." Peter mentions Noah, who is also cited in Ezekiel 14:14, 20, as an example of righteousness.

Conclusion

Ezekiel chapter 14 challenges us to examine our own hearts and flee all forms of idolatry. By committing ourselves to the path of repentance and seeking divine justice, we can hope for God's mercy and grace, even in the darkest times.