Actus Apostolorum - Caput 7

Actus Apostolorum 7.1 dixit autem princeps sacerdotum si haec ita se habent Actus Apostolorum 7.2 qui ait viri fratres et patres audite Deus gloriae apparuit patri nostro Abraham cum esset in Mesopotamiam priusquam moraretur in Charram Actus Apostolorum 7.3 et dixit ad illum exi de terra tua et de cognatione tua et veni in terram quam tibi monstravero Actus Apostolorum 7.4 tunc exiit de terra Chaldeorum et habitavit in Charram et inde postquam mortuus est pater eius transtulit illum in terram istam in qua nunc vos habitatis Actus Apostolorum 7.5 et non dedit illi hereditatem in ea nec passum pedis et repromisit dare illi eam in possessionem et semini eius post ipsum cum non haberet filium Actus Apostolorum 7.6 locutus est autem Deus quia erit semen eius accola in terra aliena et servituti eos subicient et male tractabunt eos annis quadringentis Actus Apostolorum 7.7 et gentem cui servierint iudicabo ego dixit Deus et post haec exibunt et deservient mihi in loco isto Actus Apostolorum 7.8 et dedit illi testamentum circumcisionis et sic genuit Isaac et circumcidit eum die octava et Isaac Iacob et Iacob duodecim patriarchas Actus Apostolorum 7.9 et patriarchae aemulantes Ioseph vendiderunt in Aegyptum et erat Deus cum eo Actus Apostolorum 7.10 et eripuit eum ex omnibus tribulationibus eius et dedit ei gratiam et sapientiam in conspectu Pharaonis regis Aegypti et constituit eum praepositum super Aegyptum et super omnem domum suam Actus Apostolorum 7.11 venit autem fames in universam Aegyptum et Chanaan et tribulatio magna et non inveniebant cibos patres nostri Actus Apostolorum 7.12 cum audisset autem Iacob esse frumentum in Aegypto misit patres nostros primum Actus Apostolorum 7.13 et in secundo cognitus est Ioseph a fratribus suis et manifestatum est Pharaoni genus eius Actus Apostolorum 7.14 mittens autem Ioseph accersivit Iacob patrem suum et omnem cognationem in animabus septuaginta quinque Actus Apostolorum 7.15 et descendit Iacob in Aegyptum et defunctus est ipse et patres nostri Actus Apostolorum 7.16 et translati sunt in Sychem et positi sunt in sepulchro quod emit Abraham pretio argenti a filiis Emmor filii Sychem Actus Apostolorum 7.17 cum adpropinquaret autem tempus repromissionis quam confessus erat Deus Abrahae crevit populus et multiplicatus est in Aegypto Actus Apostolorum 7.18 quoadusque surrexit rex alius in Aegypto qui non sciebat Ioseph Actus Apostolorum 7.19 hic circumveniens genus nostrum adflixit patres ut exponerent infantes suos ne vivificarentur Actus Apostolorum 7.20 eodem tempore natus est Moses et fuit gratus Deo qui nutritus est tribus mensibus in domo patris sui Actus Apostolorum 7.21 exposito autem illo sustulit eum filia Pharaonis et enutrivit eum sibi in filium Actus Apostolorum 7.22 et eruditus est Moses omni sapientia Aegyptiorum et erat potens in verbis et in operibus suis Actus Apostolorum 7.23 cum autem impleretur ei quadraginta annorum tempus ascendit in cor eius ut visitaret fratres suos filios Israhel Actus Apostolorum 7.24 et cum vidisset quendam iniuriam patientem vindicavit illum et fecit ultionem ei qui iniuriam sustinebat percusso Aegyptio Actus Apostolorum 7.25 existimabat autem intellegere fratres quoniam Deus per manum ipsius daret salutem illis at illi non intellexerunt Actus Apostolorum 7.26 sequenti vero die apparuit illis litigantibus et reconciliabat eos in pacem dicens viri fratres estis ut quid nocetis alterutrum Actus Apostolorum 7.27 qui autem iniuriam faciebat proximo reppulit eum dicens quis te constituit principem et iudicem super nos Actus Apostolorum 7.28 numquid interficere me tu vis quemadmodum interfecisti heri Aegyptium Actus Apostolorum 7.29 fugit autem Moses in verbo isto et factus est advena in terra Madiam ubi generavit filios duos Actus Apostolorum 7.30 et expletis annis quadraginta apparuit illi in deserto montis Sina angelus in igne flammae rubi Actus Apostolorum 7.31 Moses autem videns admiratus est visum et accedente illo ut consideraret facta est vox Domini Actus Apostolorum 7.32 ego Deus patrum tuorum Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob tremefactus autem Moses non audebat considerare Actus Apostolorum 7.33 dixit autem illi Dominus solve calciamentum pedum tuorum locus enim in quo stas terra sancta est Actus Apostolorum 7.34 videns vidi adflictionem populi mei qui est in Aegypto et gemitum eorum audivi et descendi liberare eos et nunc veni et mittam te in Aegyptum Actus Apostolorum 7.35 hunc Mosen quem negaverunt dicentes quis te constituit principem et iudicem hunc Deus principem et redemptorem misit cum manu angeli qui apparuit illi in rubo Actus Apostolorum 7.36 hic eduxit illos faciens prodigia et signa in terra Aegypti et in Rubro mari et in deserto annis quadraginta Actus Apostolorum 7.37 hic est Moses qui dixit filiis Israhel prophetam vobis suscitabit Deus de fratribus vestris tamquam me Actus Apostolorum 7.38 hic est qui fuit in ecclesia in solitudine cum angelo qui loquebatur ei in monte Sina et cum patribus nostris qui accepit verba vitae dare nobis Actus Apostolorum 7.39 cui noluerunt oboedire patres nostri sed reppulerunt et aversi sunt cordibus suis in Aegyptum Actus Apostolorum 7.40 dicentes ad Aaron fac nobis deos qui praecedant nos Moses enim hic qui eduxit nos de terra Aegypti nescimus quid factum sit ei Actus Apostolorum 7.41 et vitulum fecerunt in illis diebus et obtulerunt hostiam simulacro et laetabantur in operibus manuum suarum Actus Apostolorum 7.42 convertit autem Deus et tradidit eos servire militiae caeli sicut scriptum est in libro Prophetarum numquid victimas aut hostias obtulistis mihi annis quadraginta in deserto domus Israhel Actus Apostolorum 7.43 et suscepistis tabernaculum Moloch et sidus dei vestri Rempham figuras quas fecistis adorare eas et transferam vos trans Babylonem Actus Apostolorum 7.44 tabernaculum testimonii fuit patribus nostris in deserto sicut disposuit loquens ad Mosen ut faceret illud secundum formam quam viderat Actus Apostolorum 7.45 quod et induxerunt suscipientes patres nostri cum Iesu in possessionem gentium quas expulit Deus a facie patrum nostrorum usque in diebus David Actus Apostolorum 7.46 qui invenit gratiam ante Deum et petiit ut inveniret tabernaculum Deo Iacob Actus Apostolorum 7.47 Salomon autem aedificavit illi domum Actus Apostolorum 7.48 sed non Excelsus in manufactis habitat sicut propheta dicit Actus Apostolorum 7.49 caelum mihi sedis est terra autem scabillum pedum meorum quam domum aedificabitis mihi dicit Dominus aut quis locus requietionis meae est Actus Apostolorum 7.50 nonne manus mea fecit haec omnia Actus Apostolorum 7.51 dura cervice et incircumcisi cordibus et auribus vos semper Spiritui Sancto resistitis sicut patres vestri et vos Actus Apostolorum 7.52 quem prophetarum non sunt persecuti patres vestri et occiderunt eos qui praenuntiabant de adventu Iusti cuius vos nunc proditores et homicidae fuistis Actus Apostolorum 7.53 qui accepistis legem in dispositionem angelorum et non custodistis Actus Apostolorum 7.54 audientes autem haec dissecabantur cordibus suis et stridebant dentibus in eum Actus Apostolorum 7.55 cum autem esset plenus Spiritu Sancto intendens in caelum vidit gloriam Dei et Iesum stantem a dextris Dei Actus Apostolorum 7.56 et ait ecce video caelos apertos et Filium hominis a dextris stantem Dei Actus Apostolorum 7.57 exclamantes autem voce magna continuerunt aures suas et impetum fecerunt unianimiter in eum Actus Apostolorum 7.58 et eicientes eum extra civitatem lapidabant et testes deposuerunt vestimenta sua secus pedes adulescentis qui vocabatur Saulus Actus Apostolorum 7.59 et lapidabant Stephanum invocantem et dicentem Domine Iesu suscipe spiritum meum Actus Apostolorum 7.60 positis autem genibus clamavit voce magna Domine ne statuas illis hoc peccatum et cum hoc dixisset obdormivit Saulus autem erat consentiens neci eius

Actus Apostolorum : Caput 7

Stephen's Speech and Martyrdom in Acts 7

Chapter 7 of the Acts of the Apostles presents us with a key moment in the history of the Church: the speech and martyrdom of Stephen. This powerful testimony raises fundamental questions about the impact our own testimonies can have on history and faith. Stephen, in defending the Gospel before the Sanhedrin, retraces the history of Israel while denouncing the leaders of his time. This chapter reaches its climax with Stephen's heavenly vision and his tragic execution, where he glimpses Saul, a future apostle. Thus, Acts 7 highlights essential themes such as faithfulness unto death and human resistance to the Holy Spirit.

Five Enlightening Bible Passages

Let us consider together five biblical passages that enrich our understanding of the profound themes of this remarkable chapter.

Exodus 3:6

"He said again, 'I am the God of your father, the God of Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob.' When Moses heard this, he covered his face, for he was afraid to look at God."

In his speech, Stephen quotes this passage, establishing a link between the history of Israel and its fearless defense of the gospel. This reminder of Moses' encounter with God underscores divine holiness and greatness.

Deuteronomy 18:15

"The Lord your God will raise up a prophet like me from among his brothers; you shall listen to him."

Stephen uses this prophecy of Moses to identify Jesus as the promised prophet. This calls us to listen and recognize God's voice through His Son.

Amos 5:25-27

"Have you brought Me sacrifices and offerings during these forty years in the wilderness, O nation of Israel? No! You have carried the sanctuary of your king, the pedestal of his images, the star of your gods, which you made for yourselves. Therefore I will send them into exile beyond Damascus, says the Lord, whose name is God of hosts."

This passage, quoted by Stephen, highlights Israel's historical rebellion against God, reminding us of the importance of our faithfulness in our relationship with the Creator.

Psalms 110:1

"The Lord said to my Lord, 'Sit at my right hand until I make your enemies a footstool for your feet.'"

This verse is evoked when Stephen sees Jesus at the right hand of God, thus confirming the divinity and authority of Christ, and strengthening our faith in His power.

Luke 23:34

"Jesus said, 'Father, forgive them, for they do not know what they are doing. Then they divided his clothes among themselves, casting lots.'"

The Stephen's final words resonate with those of Jesus on the cross, illustrating his spirit of forgiveness and his commitment to divine love, even in the face of persecution.

As we meditate on these passages, we are invited to reflect on our own witness and how it can influence our community and the world around us. May Stephen's faithfulness inspire us to live our faith with courage and conviction.