1 Rois - Caput 8

1 Rois 8.1 tunc congregavit omnes maiores natu Israhel cum principibus tribuum et duces familiarum filiorum Israhel ad regem Salomonem in Hierusalem ut deferrent arcam foederis Domini de civitate David id est de Sion 1 Rois 8.2 convenitque ad regem Salomonem universus Israhel in mense hethanim in sollemni die ipse est mensis septimus 1 Rois 8.3 veneruntque cuncti senes ex Israhel et tulerunt sacerdotes arcam 1 Rois 8.4 et portaverunt arcam Domini et tabernaculum foederis et omnia vasa sanctuarii quae erant in tabernaculo et ferebant ea sacerdotes et Levitae 1 Rois 8.5 rex autem Salomon et omnis multitudo Israhel quae convenerat ad eum gradiebatur cum illo ante arcam et immolabant oves et boves absque aestimatione et numero 1 Rois 8.6 et intulerunt sacerdotes arcam foederis Domini in locum suum in oraculum templi in sanctum sanctorum subter alas cherubin 1 Rois 8.7 siquidem cherubin expandebant alas super locum arcae et protegebant arcam et vectes eius desuper 1 Rois 8.8 cumque eminerent vectes et apparerent summitates eorum foris sanctuarium ante oraculum non apparebant ultra extrinsecus qui et fuerunt ibi usque in praesentem diem 1 Rois 8.9 in arca autem non est aliud nisi duae tabulae lapideae quas posuerat in ea Moses in Horeb quando pepigit foedus Dominus cum filiis Israhel cum egrederentur de terra Aegypti 1 Rois 8.10 factum est autem cum exissent sacerdotes de sanctuario nebula implevit domum Domini 1 Rois 8.11 et non poterant sacerdotes stare et ministrare propter nebulam impleverat enim gloria Domini domum Domini 1 Rois 8.12 tunc ait Salomon Dominus dixit ut habitaret in nebula 1 Rois 8.13 aedificans aedificavi domum in habitaculum tuum firmissimum solium tuum in sempiternum 1 Rois 8.14 convertitque rex faciem suam et benedixit omni ecclesiae Israhel omnis enim ecclesia Israhel stabat 1 Rois 8.15 et ait benedictus Dominus Deus Israhel qui locutus est ore suo ad David patrem meum et in manibus eius perfecit dicens 1 Rois 8.16 a die qua eduxi populum meum Israhel de Aegypto non elegi civitatem de universis tribubus Israhel ut aedificaretur domus et esset nomen meum ibi sed elegi David ut esset super populum meum Israhel 1 Rois 8.17 voluitque David pater meus aedificare domum nomini Domini Dei Israhel 1 Rois 8.18 et ait Dominus ad David patrem meum quod cogitasti in corde tuo aedificare domum nomini meo bene fecisti hoc ipsum mente tractans 1 Rois 8.19 verumtamen tu non aedificabis domum sed filius tuus qui egredietur de renibus tuis ipse aedificabit domum nomini meo 1 Rois 8.20 confirmavit Dominus sermonem suum quem locutus est stetique pro David patre meo et sedi super thronum Israhel sicut locutus est Dominus et aedificavi domum nomini Domini Dei Israhel 1 Rois 8.21 et constitui ibi locum arcae in qua foedus est Domini quod percussit cum patribus nostris quando egressi sunt de terra Aegypti 1 Rois 8.22 stetit autem Salomon ante altare Domini in conspectu ecclesiae Israhel et expandit manus suas in caelum 1 Rois 8.23 et ait Domine Deus Israhel non est similis tui Deus in caelo desuper et super terra deorsum qui custodis pactum et misericordiam servis tuis qui ambulant coram te in toto corde suo 1 Rois 8.24 qui custodisti servo tuo David patri meo quae locutus es ei ore locutus es et manibus perfecisti ut et haec dies probat 1 Rois 8.25 nunc igitur Domine Deus Israhel conserva famulo tuo David patri meo quae locutus es ei dicens non auferetur de te vir coram me qui sedeat super thronum Israhel ita tamen si custodierint filii tui viam suam ut ambulent coram me sicut tu ambulasti in conspectu meo 1 Rois 8.26 et nunc Deus Israhel firmentur verba tua quae locutus es servo tuo David patri meo 1 Rois 8.27 ergone putandum est quod vere Deus habitet super terram si enim caelum et caeli caelorum te capere non possunt quanto magis domus haec quam aedificavi 1 Rois 8.28 sed respice ad orationem servi tui et ad preces eius Domine Deus meus audi hymnum et orationem quam servus tuus orat coram te hodie 1 Rois 8.29 ut sint oculi tui aperti super domum hanc nocte et die super domum de qua dixisti erit nomen meum ibi ut exaudias orationem qua orat te servus tuus in loco isto 1 Rois 8.30 ut exaudias deprecationem servi tui et populi tui Israhel quodcumque oraverint in loco isto et exaudies in loco habitaculi tui in caelo et cum exaudieris propitius eris 1 Rois 8.31 si peccaverit homo in proximum suum et habuerit aliquod iuramentum quo teneatur adstrictus et venerit propter iuramentum coram altari tuo in domum tuam 1 Rois 8.32 tu exaudies in caelo et facies et iudicabis servos tuos condemnans impium et reddens viam suam super caput eius iustificansque iustum et retribuens ei secundum iustitiam suam 1 Rois 8.33 si fugerit populus tuus Israhel inimicos suos quia peccaturus est tibi et agentes paenitentiam et confitentes nomini tuo venerint et oraverint et deprecati te fuerint in domo hac 1 Rois 8.34 exaudi in caelo et dimitte peccatum populi tui Israhel et reduces eos in terram quam dedisti patribus eorum 1 Rois 8.35 si clausum fuerit caelum et non pluerit propter peccata eorum et orantes in loco isto paenitentiam egerint nomini tuo et a peccatis suis conversi fuerint propter adflictionem suam 1 Rois 8.36 exaudi eos in caelo et dimitte peccata servorum tuorum et populi tui Israhel et ostende eis viam bonam per quam ambulent et da pluviam super terram tuam quam dedisti populo tuo in possessionem 1 Rois 8.37 fames si oborta fuerit in terra aut pestilentia aut corruptus aer aurugo lucusta rubigo et adflixerit eum et inimicus eius portas obsidens omnis plaga universa infirmitas 1 Rois 8.38 cuncta devotatio et inprecatio quae acciderit omni homini de populo tuo Israhel si quis cognoverit plagam cordis sui et expanderit manus suas in domo hac 1 Rois 8.39 tu audies in caelo in loco habitationis tuae et repropitiaberis et facies ut des unicuique secundum omnes vias suas sicut videris cor eius quia tu nosti solus cor omnium filiorum hominum 1 Rois 8.40 ut timeant te cunctis diebus quibus vivunt super faciem terrae quam dedisti patribus nostris 1 Rois 8.41 insuper et alienigena qui non est de populo tuo Israhel cum venerit de terra longinqua propter nomen tuum audietur enim nomen tuum magnum et manus tua fortis et brachium tuum 1 Rois 8.42 extentum ubique cum venerit ergo et oraverit in loco hoc 1 Rois 8.43 tu exaudies in caelo in firmamento habitaculi tui et facies omnia pro quibus invocaverit te alienigena ut discant universi populi terrarum nomen tuum timere sicut populus tuus Israhel et probent quia nomen tuum invocatum est super domum hanc quam aedificavi 1 Rois 8.44 si egressus fuerit populus tuus ad bellum contra inimicos suos per viam quocumque miseris eos orabunt te contra viam civitatis quam elegisti et contra domum quam aedificavi nomini tuo 1 Rois 8.45 et exaudies in caelo orationem eorum et preces eorum et facies iudicium eorum 1 Rois 8.46 quod si peccaverint tibi non est enim homo qui non peccet et iratus tradideris eos inimicis suis et capti ducti fuerint in terram inimicorum longe vel prope 1 Rois 8.47 et egerint paenitentiam in corde suo in loco captivitatis et conversi deprecati te fuerint in captivitate sua dicentes peccavimus inique egimus impie gessimus 1 Rois 8.48 et reversi fuerint ad te in universo corde suo et tota anima sua in terra inimicorum suorum ad quam captivi ducti sunt et oraverint te contra viam terrae suae quam dedisti patribus eorum et civitatis quam elegisti et templi quod aedificavi nomini tuo 1 Rois 8.49 exaudies in caelo in firmamento solii tui orationem eorum et preces et facies iudicium eorum 1 Rois 8.50 et propitiaberis populo tuo qui peccavit tibi et omnibus iniquitatibus eorum quibus praevaricati sunt in te et dabis misericordiam coram eis qui eos captivos habuerint ut misereantur eis 1 Rois 8.51 populus enim tuus est et hereditas tua quos eduxisti de terra Aegypti de medio fornacis ferreae 1 Rois 8.52 ut sint oculi tui aperti ad deprecationem servi tui et populi tui Israhel et exaudias eos in universis pro quibus invocaverint te 1 Rois 8.53 tu enim separasti eos tibi in hereditatem de universis populis terrae sicut locutus es per Mosen servum tuum quando eduxisti patres nostros de Aegypto Domine Deus 1 Rois 8.54 factum est autem cum conplesset Salomon orans Dominum omnem orationem et deprecationem hanc surrexit de conspectu altaris Domini utrumque enim genu in terram fixerat et manus expanderat ad caelum 1 Rois 8.55 stetit ergo et benedixit omni ecclesiae Israhel voce magna dicens 1 Rois 8.56 benedictus Dominus qui dedit requiem populo suo Israhel iuxta omnia quae locutus est non cecidit ne unus quidem sermo ex omnibus bonis quae locutus est per Mosen servum suum 1 Rois 8.57 sit Dominus Deus noster nobiscum sicut fuit cum patribus nostris non derelinquens nos neque proiciens 1 Rois 8.58 sed inclinet corda nostra ad se ut ambulemus in universis viis eius et custodiamus mandata eius et caerimonias et iudicia quaecumque mandavit patribus nostris 1 Rois 8.59 et sint sermones mei isti quibus deprecatus sum coram Domino adpropinquantes Domino Deo nostro die et nocte ut faciat iudicium servo suo et populo suo Israhel per singulos dies

1 Rois : Caput 8

The Dedication of the Temple: A Historic Event

1 Kings 8 recounts the dedication of the Temple, a landmark moment in the history of Israel and the faith. Solomon, a wise king chosen by God, takes the initiative to lead this solemn ceremony, marked by significant events such as the transport of the Ark of the Covenant and the manifestation of divine glory. This chapter immerses us in a profound prayer, in which Solomon expresses his gratitude and commitment to God.

Main Themes This crucial text addresses several essential themes, including God's faithfulness, national repentance, and intercession for the people. Solomon's dedicatory prayer is accompanied by blessings and warnings, reminding the faithful of the importance of remaining committed to their faith. We invite you to meditate on five biblical passages that shed light on the themes of consecration and the divine presence highlighted in this solemn chapter.

Passages to Meditate

2 Chronicles 6:41-42

“Now arise, O Lord God, and come to your resting place, you and the ark of your power. Let your priests, O Lord God, be clothed with salvation, and let your saints rejoice in your lovingkindness. O Lord God, do not cast away your anointed. Remember your faithfulness to your servant David.” »

This passage, taken from Solomon's prayer at the dedication of the Temple, completes the account in 1 Kings 8 and underlines the importance of God's presence among his people.

John 4:21, 23

"Jesus said, 'Believe me, woman, the hour is coming when you will worship the Father neither on this mountain nor in Jerusalem. However, the time is coming, and now is, when the true worshipers will worship the Father in spirit and truth. These are the worshipers the Father seeks.' »

Here Jesus evokes the Temple worship described in 1 Kings 8, while introducing a new, more spiritual and authentic way of worship.

Acts 7:48-50

“But the Most High does not dwell in houses built by men. As the prophet says: ‘Heaven is my throne and the earth is my footstool. What kind of house will you build for me?’ says the Lord, ‘or where is my resting place? Have not my own hands made all these things?’” »

In this passage, Stephen quotes the prophet Isaiah, reminding us that God does not reside only in temples made by human hands, but is present in all of his creation.

Hebrews 9:11-12

"When Christ came as high priest of the blessings that now exist, he entered the greater and more perfect tabernacle, not made by humans, that is, not of this creation. Not by the blood of goats and calves, but by his own blood, he entered the Most Holy Place once and for all and obtained eternal redemption. »

The author of the Epistle to the Hebrews contrasts the earthly tabernacle with the heavenly tabernacle, emphasizing the spiritual significance of the dedication of the Temple in 1 Kings 8.

Revelation 21:3

“And I heard a loud voice from the throne saying, ‘Now the tabernacle of God is with men, with whom he will dwell. They will be your people, and God himself will be with them and be their God.’” »

This vision of the New Jerusalem echoes God's presence in the Temple, as described in 1 Kings 8, but in a more complete and permanent way, heralding the ultimate fulfillment of communion between God and humanity.

Conclusion

The dedication of the Temple, as recorded in 1 Kings 8, invites us to reflect on our own relationship with God. Whether we are in a place of worship or in our daily lives, let us seek to honor the divine presence and live in accordance with His will.